หลังจากแสดงความยินดีกันจนครบทุกคน ธิดาอัมพวาก็เริ่มหิว และเมื่อหิวก็ไม่ห่วงสวยแล้ว เครื่องประดับถูกถอดออกจนหมด ถึงกระนั้นชุดก็ยังเป็นอุปสรรคต่อการกิน คนเป็นแม่จึงต้องเปลี่ยนชุดให้
“มดไม่ได้หาอะไรให้น้องเพลินกินเลยหรือไง” กวินภพใช้กระดาษทิชชูเช็ดปากให้หลานสาวผู้หิวโหย มือซ้ายถือไก่ย่างไม้ใหญ่ที่มักขายตามงานวัด มือขวาถือลูกชิ้นปิ้ง สลับส่งเข้าปากต่อเนื่อง
“ตื่นเต้นจนไม่ยอมกินอะไรเลยต่างหาก”
“เพลินดื่มน้ำด้วย” ปัณณ์คุณณ์จับหลอดน้ำไปจ่อปากคนอายุน้อยกว่า กลัวว่าจะติดคอไปเสียก่อน
“อ๊า...” เสียงของความสดชื่น พี่ไฟท์เตอร์รู้ใจ เพราะน้องเพลินกำลังอยากดื่มน้ำ ดื่มเสร็จก็กินต่อไม่พูดไม่จา เพียงคนน้องยื่นหน้ามา คนพี่ก็คอยป้อนน้ำเป็นระยะ
“ไฟท์เตอร์เป็นพี่ชายที่น่ารักมากเลย”
“วิคก็เป็นพี่ชายที่น่ารักนะน้ามด เป็นพี่ชายหล่อมากด้วย”
“พี่วิคฉะเตอร์ชอบแกล้งน้อง ฉัยไม่ดี ไม่หย่อ หัวจุ่มฉีไม่หย่อ” น
