ภูเก็ต
“คุณแม่ทำอาหารอร่อยใช่ไหมครับ” อคิราห์ป้อนอาหารเช้าลูกสาวฝาแฝด
“พี่ปลาวาฬมีนัดตรวจบ้านไม่ใช่เหรอคะ มัวแต่ป้อนข้าวลูกเดี๋ยวก็ไปไม่ทันหรอก” เมื่อสมาชิกในครอบครัวเพิ่มขึ้น อคิราห์จึงขยับขยายสร้างบ้านอีกหลัง ซึ่งอยู่ในที่ดินผืนเดียวกัน อธิศจึงให้สร้างบ้านสำหรับอคิณด้วย เพราะในอนาคตก็ต้องกลับมาอยู่ที่นี่ และสร้างครอบครัวเป็นของตัวเอง
พริมากลายเป็นแม่บ้านเต็มตัว หน้าที่หลักคือให้นมกับเตรียมอาหารให้ลูก รวมทั้งคนเป็นสามี และทุกคนในบ้าน โดยมีแม่ครัวคอยตระเตรียมวัตถุดิบทุกอย่างไว้ให้ เธอเพียงแค่ปรุงรสเท่านั้น
“สายสักห้านาทีก็ไม่เป็นไร ทุกคนรอได้ ลูกอยากให้พี่ป้อนข้าว” ตั้งแต่มีลูก จากคนที่ต้องเป๊ะทุกอย่าง ก็ผ่อนปรนขึ้น
“คุณพ่อเองหรือเปล่าที่อยากป้อนข้าวลูก”
“ลันตากับอันดาอยากให้พ่อป้อนข้าวใช่ไหมครับ” พ่อคุยด้วย สองสาวกระปุกตั้งฉ่ายก็ส่งเสียงอืออาตอบคนเป็นพ่ออย่างอารมณ์ดี
“น้องลันตาก
