“เล่นซะกุ้งกระเด็นจากปาก” ไตรทศลูบหน้าผากตัวเอง มั่นใจว่าต้องเป็นรอยแดง มิหนำซ้ำคนเป็นภรรยากับลูกชายวัยเกือบ 1 ขวบ ยังหัวเราะชอบใจ
“คุงพ่อขา” ขวัญชนกวิ่งมาหาคนเป็นพ่อ
“ของขวัญมาโอ๋พ่อเหรอครับ ตรงนี้ครับ พ่อเจ็บตรงนี้” ไตรทศคิดว่าลูกสาวจะมาปลอบโยนเหมือนทุกครั้งเวลาถูกภรรยาดึงหูหรือหยิกแขน ยื่นหน้าไปให้ลูกสาวเป่าขับไล่ความเจ็บ
“คุงพ่อขา ตาหยับเมกหนู ไหนๆ อยู่ไหน เจอแย้ว พี่มายิง พี่มิยา หนูเจอตาหยับเมกแย้ว” ขวัญชนกไม่ได้สนใจเลยว่าพ่อจะเจ็บมากน้อยแค่ไหน กวาดตามองหาตลับเมตรรูปทรงตัวการ์ตูนที่ตนขว้างมา เมื่อหาเจอก็รีบวิ่งกลับไปหาพี่สาวทั้ง 2 คน
“น้องไตรครับ พี่ของขวัญไม่รักพ่อแล้ว” ไตรทศเอียงตัวแนบหน้าไปกับขาป้อมๆ ของลูกชายที่นั่งอยู่บนเตียงอาบแดดตรงกลางระหว่างเขากับขวัญชีวา ทำเสียงสะอื้นเสียใจที่ลูกสาวไม่สนใจไยดี
“ป้อๆ โอ๋ โอ๋ป้อ” ไตรฉัตรใช้ 2 มือเล็กตีหน้าคนเป็นพ่อเบาๆ ก่อนจะแนบแก้มไปกับ
