ทุกคนมาทันเวลาอาหารเช้า พอเด็กๆ อยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มก้อน และด้วยวัยไล่เลี่ยกันก็ทำให้เจริญอาหารเป็นพิเศษ
“อาหารโรงแรมเพียงพอใช่ไหมปลาวาฬ” เฌอสลัลเอ่ยกระเซ้ากับลูกพี่ลูกน้อง
“พอแน่นอนครับ ลูกสาวพี่วราคงกินไข่ดาวไม่ถึงสิบฟองหรอก”
“รู้จักหมูแคระน้อยไป” เฌอสลัลจงใจพูดเสียงดังให้ลูกสาวฝาแฝดได้ยิน ส่วนลูกชายฝาแฝดไม่ได้มาด้วย ไม่อยากเดินทาง ด้วยเพิ่งกลับมาจากเชียงราย จึงให้อยู่ในความดูแลของปู่ย่า
“ป๊า!!” คนถูกนินทาระยะเผาขนหันขวับมาหาคนเป็นพ่อ เท้าเอวด้วยใบหน้าขึงขัง คิ้วขมวด ปากยู่ บ่งบอกว่าไม่พอใจสุดๆ
“เอาไข่ดาวเพิ่มไหมครับ” เฌอสลัลรู้วิธีดับอารมณ์คุกรุ่นของลูกสาว
“เอาค่ะ ฉิบๆ เยย หนูเอาฉิบๆ” เจ้าหมูแคระของคนเป็นพ่อตอบทันควัน ร้องขอไข่ดาวคนละ 10 ฟอง พี่เลี้ยงของทั้งคู่ก็ไปจัดการให้ทันที
“หนูเอาฉิบๆ ด้วย ฉิบๆ เหมืองพี่หนูฟ้า เหมืองพี่หนูฝง” รักวารินได้ยินก็จะเอาไข่ดาว 10 ฟองบ้าง
“หนูฉิบด
