“ปังคุงไปเย็ว ไปฉวงๆ” ภาคภูมิอุ้มลูกสาวลงจากรถ เท้าแตะพื้นเพลินเภรีก็ชวนพี่ไฟเตอร์เข้าสวนทันที
“เรียกพี่ไฟท์ก่อน” ปัณณ์คุณณ์ขืนตัวไม่ยอมไปกับน้องเพลินง่ายๆ
“พี่ไฟท์จ๋า” คนอายุน้อยกว่าเสียงอ่อนเสียงหวาน กะพริบตาปริบๆ ออดอ้อน
“ต้องแบบนี้สิถึงจะน่ารัก”
“เภเพลินน่ายักหยอดแหยะ ไปเย็วเยย” เพลินเภรีจับมือฉุดดึงคนอายุมากกว่าให้ไปด้วยกัน เมื่อคนน้องยอมเรียกพี่ ปัณณ์คุณณ์ก็ยอมวิ่งตามไป
“น้องเพลิน ให้พี่ไฟท์เตอร์กลับไปหาคุณแม่ก่อน” กวินธิดาตะโกนบอกลูกสาว
“แมแม่บอกป้าพุดยอก่องนะ วังนี้เจอหน้ายูกชายแน่” เสียงตะโกนตอบกลับโดยไม่แม้แต่ชะรอฝีเท้า
“สมกับเป็นเหลนทวดขิมจริงๆ ชอบเข้าสวนเป็นชีวิตจิตใจ”
“ป่านนี้คงเริงร่าหนี๋ห่าวกับทัวร์ผู้สูงอายุ” ยายขิมไปเที่ยวเมืองจีนกับเพื่อนๆ ในวัยเดียวกัน ที่แม้สมาชิกในคณะทัวร์จะลดลงไปบ้างด้วยถึงอายุขัย แต่ทริปท่องเที่ยวต่างประเทศก็ยังคงจัดขึ้นทุกปีตราบเท่าที่ยังม
