“วิคฉุดท้ายเยย” หนึ่งพิภพปากยู่เพราะตัวเองจับฉลากได้เล่นเกมจระเข้งับนิ้วเป็นคนสุดท้าย เพราะโอกาสที่จะโดนงับนิ้วมีมากกว่า
“วิคเตอร์ต้อง...” หนึ่งนภาจะให้น้องชายยอมรับกติกา แต่ก็ถูกปิดปากไว้เสียก่อน
“พี่มิยาไม่พูด พูดเยอะอดเย่งนะ” หนึ่งพิภพใช้ขาหน้าของเจ้าดื้อปิดปากพี่สาวแทนที่จะเป็นมือของตัวเอง
“แล้วทำไมต้องเอาเท้าดื้อมาปิดปากพี่ด้วย ดื้อเดินไปเหยียบอะไรมาบ้างก็ไม่รู้” หนึ่งนภาจับขาเจ้าดื้อออกจากปากตัวเอง
“ดื้อเท้าอาด ดื้ออาบน้ำแย้ว อาดวิ้งๆ เยย” เจ้าดื้ออาบน้ำเสร็จก็มาทำโทษกับพวกตน ฟังคุณทวดอบรมด้วยกัน จนกระทั่งมานั่งเล่นด้วยกัน ยังไม่ได้เดินไปไหน
“เย่งได้ยัง เข้อ้าปากนางแย้วนะ เย่งกังเถอะ เข้เมื่อยปากแย้วมั่ง” ฟ้าลดากับฝนธิดาอยากเล่นเกมแล้ว แต่อ้างจระเข้ของเล่นที่ตอนนี้อ้าปากกว้าง
“เย่งๆ”
“มารินคนแรกเริ่มเล่นได้” ม่านเมฆให้หนึ่งนภาที่จับฉลากได้เล่นคนแรกเริ่มเล่มเกม
หนึ่งนภาลังเ
