“นิเนล!” พี่เรซตะโกนชื่อฉันเสียงดังลั่น ใบหน้าดุดันมองมาที่ฉัน
ชิ เลือกยัยป้านี่สินะ ไอ้ผัวบ้าเอ๊ย
ด้วยความที่เห็นสายตาแบบนั้นของพี่เรซ ฉันจึงรวบแรงทั้งหมดผลักนางเอกอย่างพี่มะพร้าวไปทางพี่เรซ รักกันมากก็ไปอยู่ด้วยกันเลย
ดีเหมือนกัน ฉันเจ็บครั้งเดียว จะได้เลิกเป็นประสาทสักที
“เรซ เรซช่วยพี่ด้วย น้องเนลเป็นบ้าอะไรไม่รู้ จู่ ๆ ก็มาทำร้ายพี่” ฉันผลักแรงก็จริง แต่ไม่เท่าแรงถลาของพี่มะพร้าวที่เซตัวเข้าไปในอ้อมกอดของพี่เรซ เหมาะเจาะซะจริง
พี่เรซจับพี่มะพร้าวให้ยืนดี ๆ แล้ว มองสภาพร่างกายของเธอก่อนจะถอนหายใจออกมายาว ๆ “เมื่อไหร่จะเลิกสร้างเรื่องสักที”
คือคำถามที่ออกจากปากพี่เรซ คนที่เขาถามคือพี่มะพร้าวนะ ไม่ใช่ฉัน
“เรซ นี่พี่โดนตบ เมียเรซเข้ามาหาเรื่องพี่”
“พี่ช่วยพูดใหม่อีกที”
“เมียเรซเข้ามาหาเรื่องพี่”
“ตรงนี้นิเนลนั่งอยู่ก่อนแล้วไหม พี่หรือเปล่าที่เข้ามาทำร้ายเนล”
“เรซ นี่เรซไม่เชื่อ
