“พี่เรซไม่ฟังเนลบ้างเลย เนลบอกแล้วว่าอย่ามา เคยคิดจะเชื่ออะไรเนลบ้างไหม” ฉันโวยวายทันทีที่หน้าบ้านเหลือแค่ฉันกับพี่เรซ
“ก็พี่คิดถึงเนล อยากดูแลลูกกับเนล” เขาพูดพลางจ้องมาที่หน้าท้องฉันด้วยแววตาเศร้า ๆ
“แต่ตอนนี้มันไม่ได้ไงคะ พี่ก็เห็นแล้วว่าคุณย่าโกรธมากแค่ไหน”
“พี่เห็นแล้ว” พี่เรซทำหน้าเศร้า แบบนี้ฉันก็สงสารไงจะดุจะว่าอะไรมากก็ห่วงความรู้สึกเขาอีก
“ไปคุยกันที่อื่นเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณย่าจะดุเอา” ฉันควรรีบชวนพี่เรซออกจากตรงนี้ เพราะถ้าคุณย่าโมโหมาก ๆ น้ำร้อนอาจจะสาดใส่พี่เรซก็ได้ คุณย่ามีมุมน่ารัก และก็มีมุมโหด อยู่ที่ว่าท่านจะเอามุมไหนออกมาใช้ และแน่นอนว่ามุมน่ารักพี่เรซเคยได้แล้ว แต่เขาไม่รักษามันเอง
เราสองคนเข้ามานั่งอยู่ในรถ เป็นรถของพี่เรซ แสดงว่าเขาขับรถมา ไม่ได้นอนใช่ไหมแบบนี้ ฉันควรจะต่อว่าเขาดีไหมที่เอาชีวิตมาเสี่ยง ไม่ห่วงความปลอดภัยของตัวเองเอาซะเลย
พี่เรซขับรถเข้ามาในเมือง เล
