“พี่เอิ๊กจะนั่งอยู่แบบนี้อีกนานไหมคะ” หลังจากที่ได้ทะเบียนสมรสมาพี่เอิ๊กเขาก็เอาแต่นั่งมองอยู่อย่างนี้ ไม่รู้ว่ามองด้วยความรู้สึกดีใจหรือเสียใจ
“ขออีกแป๊บเดียวครับ”
“นี่รอบที่ห้าที่พูดแบบนี้นะคะพี่เอิ๊ก ไม่ไปทำงานเหรอคะ”
“มีลูกน้องอยู่จะรีบทำไม พี่อยากอยู่กับเบล”
“แต่เบลเบื่อหน้าพี่เอิ๊กนะคะ”
“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ” พี่เอิ๊กเงยหน้าจากใบทะเบียนสมรส มองหน้าฉันด้วยสายตาจริงจัง
“รู้สึกเบื่อหน้าพี่เอิ๊กค่ะ ท่าทางของพี่เอิ๊กทำให้เบลรู้สึกเซ็ง”
“เดี๋ยวดิ นี่พี่ทำอะไรให้เบลไม่พอใจ”
“เบลแค่กำลังคิดว่าอีกเดี๋ยวพี่เอิ๊กน่าจะเสียใจที่เราจดทะเบียนสมรสกัน”
“หน้าพี่เหมือนจะเสียใจตรงไหนครับ”
“พี่เอิ๊กยิ้มเยอะเกินไปจนเผยความเศร้าออกมาแบบไม่รู้ตัวค่ะ” ต้องมีสักเสี้ยวที่พี่เอิ๊กรู้สึกผิดต่อพี่แอมป์เพราะเขาจดทะเบียนสมรสกับฉัน การที่เขานั่งยิ้มแล้วมองทะเบียนสมรสแบบนี้ทำให้ฉันรู้สึกกลัว กลัวว่าในใจเขาจ
