ร่างบางที่กำลังยืนมองพระจันทร์เต็มดวงผ่านกระจกใสของระเบียงสะดุ้งโหยงเมื่อร่างใหญ่เดินมาสวมกอดด้านหลัง
“พี่พอร์ช”
“ใจลอย พี่เข้ามาตั้งนานแล้วยังไม่รู้เรื่องเลย”
พูดพลางจูบข้างแก้มใสวนเวียนอยู่หลายครั้งแล้วลากปลายจมูกลงมาที่ซอกคอหอม เธอหลับตาพริ้มแหงนหน้าเปิดลำคอให้เขารังแก
ผ้าม่านถูกปิด เสื้อผ้าทุกชิ้นถูกถอดทิ้งกองลงบนพื้น แต่แทนที่จะพาเธอไปนอนบนเตียงอย่างทุกที พิพัฒน์กลับจับเธอขยับออกมาจากประตูระเบียงแล้วดันให้หน้าอกอวบและใบหน้าข้างซ้ายแนบไปกับผนังห้องเย็นเยียบ
ข้อมือสองข้างถูกกำรวบขึงพืดไว้กับผนังเหนือศีรษะ จมูกร้อนปากร้ายพรมจูบไหล่บอบบางลามเลยไปยังซอกคอ เสียงจูบเม้มไล้เลียเฉอะแฉะลามก แต่ทำเอาหนุ่มสาวครางฮือชอบใจ
“อืม พี่พอร์ช”
เขาคว้าข้อมือเล็กแล้วพาเธอเดินมายังปลายเตียง ดันไหล่ให้นอนลงแล้วยกขาทั้งสองข้างให้แบอ้า จับท่อนเนื้อใหญ่ยาวมาถูไถความสาวเรียกน้ำหวานเพียงนิดแล้วกดแทรกตัวตน
