“ว้าว ไม่ได้มาที่นี่กี่ปีแล้วเนี่ย น้ำทะเลยังใสเหมือนเดิมเลย”
เพียงพัชร์ลงจากรถตู้แล้วเดินเร็ว ๆ ไปที่หน้าหาด ผายมือสูดอากาศเข้าปอด ลมทะเลพัดปะทะใบหน้าจนผมปลิว
ตั้งแต่ที่เธอและน้อง ๆ เรียนจบและรับช่วงต่อบริหารงานของครอบครัว ก็ยุ่งจนแทบไม่ได้กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดที่ประเทศไทยอีกเลย
อย่าว่าแต่หาเวลากลับมาบ้านเกิดไม่ได้ เวลาที่จะไปเที่ยวกับเพื่อนก็ยังแทบไม่มีเช่นกัน
“พราวเองก็ไม่ได้มาสองสามปีแล้วเหมือนกันค่ะ ช่วงนี้ยุ่ง ๆ ชอบไหมเจนิส” ประโยคหลังหันไปถามน้องสาวนอกไส้ที่เดินตามมาสูดอากาศเช่นกัน
“ชอบมากค่ะ เจนิสก็ไม่ได้มาเที่ยวแบบนี้หลายปีแล้วค่ะ ปกติจะได้เที่ยวก็ตอนที่ออกต่างจังหวัด ทำงานเสร็จแล้วยังเหลือเวลาเท่านั้นค่ะ”
“โห ก็เจนิสกำลังดังนี่นะ งานก็ต้องเยอะเป็นธรรมดา” แฟนคลับตัวยงเอ่ย
“แต่น่าเสียดายนะ หมดสัญญารอบนี้ก็ต้องกลับต่างประเทศแล้ว”
พริ้มพราวถอนหายใจ เธอเองก็ชอบเจณิสตามาก อยากใ
