“คุณพอร์ชครับ คุณธานินทร์ยอมขายที่ดินให้เราแล้วครับ”
ประเสริฐเข้ามาแจ้งข่าวดีกับเจ้านายหนุ่มทำคนตัวโตยกยิ้มสะใจ ทิ้งแผ่นหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วยกกาแฟขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี
“ข่าวดีจริง ๆ ป่านนี้ไอ้เตวิชมันคงแทบกระอักเลยสินะ”
“ครับ ผมว่ามันน่าจะคลั่งเลยล่ะ”
ภายในห้องทำงานหรูหราของท่านประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นคู่แข่งสำคัญของพิมพ์มาดาพร็อพเพอร์ตี้ แฟ้มเอกสารมากมายถูกกวาดลงจากโต๊ะหล่นกระจายบนพื้นเสียงดัง ทำเอาเลขานุการสาวสวยที่เดินเข้ามาแจ้งข่าวร้ายสะดุ้งโหยง บอดี้การ์ดมือดีจึงพาเธอออกจากห้อง ก่อนเข้ามาหาเจ้านายอีกครั้ง
“คุณเตวิชครับ ใจเย็น ๆ ก่อน”
“มึงจะให้กูใจเย็นอะไรอีกวะไอ้วิทย์ ไอ้พอร์ชมันตัดหน้าที่ดินที่กูอยากได้ไป พ่อยิ่งด่าว่ากูสู้ไอ้พอร์ชไม่ได้สักเรื่องอยู่ แม่งเอ้ย อะไรวะ ทำไมมันถึงได้ที่ดินผืนนั้นไป”
ดวงตาคมกริบเบิกโพลงแดงก่ำด้วยความคั่งแค้น เขาทุ่มเทเงินไปเยอะเพื่อกำจัด
