“ แม่ข๋า แม่ว่าหนูอ้วนขึ้นเยอะไหมคะ ” ปิ่นที่กำลังลองชุดแต่งงานอยู่ในห้องลองชุดเอ่ยถามคุณหญิงจินดาผู้เป็นแม่ออกไป
“ ไม่หรอกลูก ชุดแน่นไปไหมอย่าให้แน่นมากนะลูกเผื่อไว้หน่อยอีก 2 อาทิตย์ก็ถึงวันแต่งแล้ว ” คุณหญิงจินดาเอ่ยบอกลูกสาวคนเล็กออกไปทั้งคุณหญิงจินดาและท่านการุณรักและเอ็นดูปิ่นมากเพราะอีกคนช่างขี้อ้อนมากเหลือเกิน ด้านภูผากับรินลดาก็ดีใจมากที่พ่อกับแม่ดูมีความสุขมากตั้งแต่มีปิ่นเข้ามา สมใจคุณหญิงที่อยากมีลูกสาวอีกคน
หลังจากกลับมาจากระยองทั้งสองบ่าวสาวก็มาให้ช่างวัดตัวตัดชุดที่ห้องเสื้อชื่อดังร้านเดียวกับที่พายุและรินลดาเคยใช้บริการ วันนี้เป็นวันที่ทั้งสองจะต้องมาลองชุด
ร่างบางยืนมองตัวเองในกระจกบานใหญ่แม้จะรู้สึกว่ามันสวยมากแต่เธอก็ไม่มั่นใจในตัวเองเอาซะเลย
“ ทำไมทำหน้าแบบนั้นละ ลูกสาวแม่สวยที่สุดยิ้มหน่อยสิไปเถอะไปกันลมชะเง้อแย่แล้ว ” คุณหญิงจินดาเอ่ยบอกลูกสาวยิ้มๆ ก่อนจะจูงมือ
