51 ชีวิตใหม่ของเรณุกา
เรณุกานั่งเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่าง ช่วงนี้อากาศค่อนข้างเย็นเพราะใกล้เข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว คุณหมอและชายหนุ่มร่างสูงเดินเข้ามา เสียงคุยกันเจี๊ยวจ๊าวไม่ได้แทรกเข้าไปในโซนประสาทของเรณุกาเลย เธอไม่อยากรับรู้อะไร อยากนอนหลับแล้วฝันว่าเจอน้องซันนี่ ได้กอดน้องซันนี่เพียงแค่ในฝันก็ยังดี
"เธอพยายามฆ่าตัวตายครับ แต่โชคดีที่พยาบาลพิเศษเข้ามาเห็นก่อน"
"เกือบไปแล้วสิ"
"สภาพร่างกายของคนไข้ดีขึ้นแล้ว แต่สภาพจิตใจแย่ลงเรื่อยๆ หมอว่าถ้าคนไข้ยังคิดสั้นอีก คงต้องพบจิตแพทย์"
"ทำยังไงก็ได้ครับขอเพียงแค่เธอหาย"
"งั้นคุณสิงห์ก็ช่วยเข้าไปพูดอะไรปลอบใจเธอซักนิดนะครับ เผื่อเธอต้องการเพื่อน"
"ครับ ขอบคุณคุณหมอมากนะครับ"
สิงห์ลอบถอนหายใจด้วยความสงสาร ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ไปเจออะไรมาถึงขั้นจะฆ่าตัวตาย แต่เขาอยากให้เธอคิดซักนิดว่ายังมีใครหลายคนอีกมากมายที่กระเสือกกระสนเอาชีวิตรอดในแต่ละวัน
