66 ไม่มีความสำคัญ
ซ่าาาา~
ทันทีที่ขาก้าวเข้ามาในโรงแรมฝนก็กระหน่ำเทลงมาไม่ขาดสาย เรณุกาจำใจเดินตามหยางเฟยเข้าไปในห้องอย่างเงียบๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะส่งผ้าขนหนูให้
"ผมเธอเปียกน่ะ"
"ขอบคุณ" หญิงสาวตอบต้องสั้นๆ พร้อมยื่นมือไปรับผ้าขนหนูมาซับน้ำฝนออกจากผม เธอพยายามอยู่ห่างจากเขาให้ได้มากที่สุด เขาเปลี่ยนไปก็จริงแต่เธอก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี
ชายหนุ่มตาละห้อยมองตามร่างบางทั้งที่ในใจอยากดึงเธอเข้ามากอด ใช้ผ้าขนหนูซับน้ำฝนออกจากผม อยากขับไล่ความหนาวเหน็บด้วยท่อนแขนอันแสนอบอุ่น แต่ก็ทำได้แค่เพียงยืนมอง
จู่ๆหยางเฟยก็รู้สึกร้อนๆขึ้นมาเสียดื้อๆ อาจเป็นเพราะพึ่งตากฝนมา ชายหนุ่มรีบถอดเสื้อผ้าออกแล้วเข้าไปแช่น้ำอุ่นในห้องน้ำทันที
อยากรู้เหลือเกินถ้าคืนนี้เกิดเป็นไข้ขึ้นมา เรณุกาจะดูแลเขาเหมือนเมื่อก่อนไหม...
ชายหนุ่มกลับเข้าห้องอีกครั้งหลังจากอาบน้ำเสร็จ เขาอยู่ในชุดนอนสีขาวกางเกงผ้าขายาวสบายตัว ดวงตาค
