-JINLA TALK-
ถ้าเรื่องราวที่บังเอิญได้ยินมาเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดก็คงจะดี เพราะฉันไม่อยากจะยอมรับความจริงตรงนั้นเอาซะเลย
ใครจะคิดว่าเพื่อนที่คบกันมาหลายปีจะมีความรู้สึกที่มากกว่าเพื่อนให้กับฉัน เพื่อนที่หยอกล้อ พูดคุยถามไถ่กอดคอเล่นหัวกันมาตลอด เป็นเหมือนคนในครอบครัว เป็นหนึ่งในคนสำคัญของชีวิตจะมาคิดไม่ซื่อต่อกัน
ฉันให้คำตอบตัวเองไม่ได้เลยว่าควรจะทำหน้ายังไงเวลาที่เจอหน้าไอ้ปลื้มเพื่อนของฉัน
“พี่บอกว่าเลิกร้องได้แล้วไงครับ” พี่หมอคีย์ยังคงนั่งอยู่ข้างกายฉัน โดยที่ฉันนั้นนั่งร้องไห้อยู่ตรงนี้นานมากแล้ว ฉันเสียน้ำตาเพราะความเสียใจ เสียใจที่นิยามคำว่าเพื่อนที่ฉันคิดเสมอว่าทุกคนคงไม่มีความลับกับฉัน
แต่กลับกลายเป็นว่า เพื่อนทั้งห้าของฉันมีความลับที่ไม่ยอมบอกฉัน เพื่อนทุกคนรู้ว่าไอ้ปลื้มรักฉัน แต่ไม่มีใครปริปากพูดออกมาสักคำ พวกมันรู้หมดแล้วทำเหมือนฉันเป็นคนอื่น
“ก็หนูเสียใจ ไม่รู้จะทำยังไง
