ในที่สุดการฝึกงานก็สิ้นสุดลง ป้าชื่นกับพี่เชษฐ์มาช่วยกันเก็บของตั้งแต่พระเพิ่งบิณฑบาตเดินผ่านหน้าคอนโดตอนเช้าราวกลับกลัวว่าคุณหนูพะแพงจะไม่ยอมกลับบ้าน
"ห้องคุณหนูไม่รกอย่างที่ป้าคิดเลยนะคะเนี่ย ทำไมเวลาอยู่บ้านชอบทำห้องรกนะ" แม่บ้านที่พ่วงหน้าที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่จำความได้เอ่ยออกมาระหว่างช่วยแพ็กเสื้อผ้าลงกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ "ซื้อเสื้อผ้ามาเพิ่มเยอะเลย ป้าคิดถูกจริงๆ ที่เอากระเป๋าที่บ้านมาเพิ่ม"
"ป้าชื่นอะ อย่าบ่นแพงสิคะ"
ใบหน้าจิ้มลิ้มมุ่ยคว่ำพร้อมกับวางไม้แขวนเสื้อลงบนเตียง จากนั้นก็เข้าไปกอดออดอ้อนคนที่เป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่อีกคน
"ไม่ต้องมากอดแล้วแอบจั๊กจี้เอวป้าเลยค่ะ เอ๊ะ! คุณหนูใช้น้ำหอมกลิ่นนี้ด้วยเหรอคะ"
คนจมูกไวดมฟุดฟิดตามร่างกายเด็กสาวพลางหรี่ตามองจับผิด เพราะแม้จะเป็นแม่บ้านแต่ก็เคยทำงานคลุกคลีกับเจ้านายระดับผู้บริหารมาหลายราย
"อะ เอ่อ..."
"นี่มันกลิ่นน้ำหอมผู้ชายนี่คะ!"
