หลังจากทานบะหมี่เกี๊ยวอย่างที่พะแพงต้องการ พัตเตอร์ก็พาหญิงสาวนั่งกินไอศกรีมที่สวนสาธารณะ มือหนารวบผมยาวสวยให้คนตัวเล็กเพื่อไม่ให้เส้นผมปลิวเข้าปากเวลารับประทานอาหาร
ดวงตาไม่ที่ค่อยแสดงอารมณ์ในยามปกติกำลังมองริมฝีปากเล็กๆ ละเมียดของหวานเข้าปากพร้อมกับความรู้สึกบางอย่าง
แอบสบถด่าตนเองในใจเล็กน้อย กับอารมณ์ที่เกิดขึ้นกลางวันแสกๆ -_-;
"กินไหมคะ?" ยื่นไอศกรีมรสมะนาวในโคนขนมปังจ่อริมฝีปากหยัก "อร่อยนะคะ"
"ไม่ชอบของหวาน" ถึงจะเอ่ยแบบนั้นแต่ก็ยอมโน้มหน้าลงไปชิมให้เธอหนึ่งคำ "พอแล้ว กินให้หมด"
คนขี้อ้อนยิ้มหวานใส่ เอนศีรษะลงบนอกแกร่งนั่งกินของหวานและทอดสายตามองบึงน้ำด้านหน้า ก่อนจะแหงนหน้ามองต้นก้ามปูใหญ่ที่ทำหน้าที่ให้ร่มเงากับเธอและเขา
"ชักไม่อยากกลับไปอยู่บ้านแล้ว" แกล้งงอแงซักหน้าลงกับแผ่นอกแน่นหนันพลางสูดกลิ่นหอมจากกายอุ่นช้าๆ "ตัวหอมจัง"
"อย่าอ้อนให้มันมาก" ฝ่ามือเรียวบีบปลายคางเธอจนแ
