หมอนอิงกำลังเก็บข้าวของเตรียมย้ายออกจากเพนท์เฮ้าส์ แต่จู่ๆ เกิดอาการหน้ามืด เธอแปลกใจไม่น้อยไม่ใช่คนป่วยง่าย ใจเริ่มฉุกคิดช่วงหลังมานี้เธอไม่ค่อยอยากอาหาร อารมณ์แปรปรวน ประจำเดือนขาดตอนแรกเธอเข้าใจว่าเป็นเพราะเธอเครียดเรื่องข่าวลือแต่ตอนนี้เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้ว
เสียงบทสนทนาระหว่างกลุ่มเพื่อนในโรงอาหารช่วงสายวันนั้น ทำให้พันไมล์หยุดชะงักโดยไม่รู้ตัว
“เธอรู้ยังหมอนอิงไม่มาเรียนตั้งแต่ต้นสัปดาห์แล้วนะ”
“ใช่ เห็นว่าติดต่อไม่ได้เลยอาจารย์ก็เริ่มถามหาแล้ว”
“เธอหนีไปหรือเปล่าวะ ข่าวลือมันแรงขนาดนั้น…”
“มหาวิทยาลัยถอนทุนออกแล้วนี่”
ประโยคนั้นกระแทกเข้าเต็มอก เขาหันขวับไปมองเพื่อนในกลุ่มด้วยความตกใจ
เย็นวันนั้นเขาขับรถกลับมายังห้องที่พวกเขาเคยใช้ร่วมกัน ถึงแม้ช่วงหลังๆ เธอจะไม่อยู่บ่อยนัก แต่เขาก็ยังเชื่อว่าเธอจะกลับมาทุกครั้งแต่วันนี้ไม่เหมือนทุกวัน
เพียงแค่เปิดประตูเข้าไปทุกอย่างก็เงียบจนผ
