บทที่ 32

1330 Words

"หยุดร้องไห้ได้หรือยัง" ปล่อยให้เธอร้องไห้ในอ้อมกอดมาพักหนึ่งแล้ว อยากจะให้เธอปล่อยออกมาให้หมด แต่ยิ่งร้องก็เหมือนยิ่งจะหยุดไม่ได้ "คุณทำแบบนี้เพื่ออะไร คุณไม่ห่วงอนาคตของตัวเองบ้างเลยเหรอ" "อนาคตของผมก็คือคุณกับลูก..มัดหมี่" "แต่ฉันกับลูกอยู่ได้อีกไม่ถึงเดือนแล้วนะ" "ถ้าสวรรค์จะใจร้าย ทำลายความรักของมนุษย์ตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ก็ปล่อยให้สวรรค์ทำไป แต่ผมจะสู้จนวินาทีสุดท้าย เพื่อที่จะยื้อชีวิตของคุณกับลูกไว้" "ขอบคุณค่ะที่คุณ.." เราพูดอะไรไม่ออกอีกแล้ว ทำไมเขาถึงเป็นผู้ชายแบบนี้ ถ้าเป็นคนอื่นป่านนี้คงทิ้งเราไปตั้งแต่รู้ว่าเราอยู่ได้กี่วันแล้ว แต่นี่เขากลับอยู่ข้างกายเราตลอดเวลาถึงแม้เราจะไล่ยังไง "ไม่พูดอะไรแล้วนะ พักผ่อนได้แล้ว" มือหนาโอบกอดภรรยาไว้แบบหลวมๆ เพราะกลัวว่าเธอจะหายใจลำบาก [ 75 day ] เราคิดว่าฝันไป พอตื่นเช้ามาแล้วก็ยังอยู่ในอ้อมกอดของเขา ดีใจจังที่มันไม่ใช่แค่ความฝัน ..คนน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD