บทที่ 5 เดี๋ยวฟินช่วยเช็ดนะคะ

ฟินแลนด์เดินกลับเข้ามาในออฟฟิศอีกครั้งหลังจากมื้อเย็นได้ผ่านพ้นไป แต่กลับกลายเป็นว่าทั่วทั้งชั้นดันไม่มีใครเหลืออยู่เลยแม้แต่คนเดียว ครั้นเมื่อหันไปมองคนที่เดินตามมาด้านหลังเป็นเชิงถาม เทวดาหนุ่มหน้าหวานก็ทำหน้าถึงบางอ้อตอบกลับมาเสียอย่างนั้น "ลืมเลย...ศุกร์สิ้นเดือนแล้วเหรอเนี่ย?" "เพราะเป็นศุกร์สิ้นเดือนทุกคนเลยรีบกลับบ้านงั้นหรือคะ?" "ก็ไม่เชิงหรอก ส่วนมาก ศุกร์สิ้นเดือนทุกคนชอบมีนัดกันน่ะสิ ออฟฟิศก็เลยชอบโล่งแบบนี้อยู่บ่อย ๆ ฟินรีบกลับไหม? ถ้ายังไม่กลับ เราก็เปลี่ยนไปนั่งเล่นต่อในห้องพี่แล้วกัน นั่งคนเดียวทั้งชั้นคงวังเวงแย่" หญิงสาวหยุดชะงักเล็กน้อยอย่างลังเล ศุกร์สิ้นเดือนมันก็น่าออกไปแรดอยู่หรอก แต่แค่คิดถึงรถติดขนัดด้านนอก ก็รู้สึกท้อขึ้นมาเสียแล้ว ไหน ๆ วันนี้ก็ไม่มีใครอยู่แล้ว อยู่เต๊าะผู้เล่นต่อดีกว่า~ "งั้นเดี๋ยวฟินเก็บของตามเข้าไปนะคะพี่วิน ขอไปอยู่หลบภัยรถติดสักชั่วโมง สองชั่วโมงนะคะ" เมื่อเห็นพี่วินคนดีพยักหน้ารับและเดินกลับเข้าไปในห้องทำงาน ฟินแลนด์ก็รีบวิ่งถลาไปยังห้องน้ำที่ใกล้ที่สุดเพื่อเช็กหน้าผมของตัวเองให้พร้อมรบในทันที น้ำหอมลูกกลิ้งกลิ่นยั่วเพศถูกหยิบออกมาทาลงตามจุดชีพจร เช่นเดียวกับลิปกลอสที่ถูกเอาออกมาแต่งแต้มเพื่อความมั่นใจ หลังจากยืนหมุนไปหมุนมาหน้ากระจกได้พักใหญ่ เธอจึงพยักหน้าให้กับเงาตัวเองอีกทีเป็นการเตรียมใจรุกหนุ่มใหญ่อย่างเต็มที่ ก็ได้แต่หวังว่าชุดนักศึกษาแบบนี้ จะถูกใจพี่วินอยู่บ้างละนะ~ ฟินแลนด์เดินเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของวินอีกครั้ง พร้อมกับแก้วน้ำใบหนึ่งในมือ ขณะที่ตากลมเหลือบมองคนที่กำลังจดจ้องอยู่กับงานบนโต๊ะอย่างไม่วางตา ร่างเล็กเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานตรงหน้าพลางเหลือบมองเอกสารบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง ก่อนจะแกล้งสะดุดจนล้มคะมำ ทำให้น้ำเปล่าหกราดชุดทำงานของอีกฝ่ายไปแบบเต็ม ๆ "อ๊ะ! / เฮ้ยยยย!" วินผลักกระดาษบนโต๊ะให้กระเด็นออกไปอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ เมื่อเห็นน้ำกำลังจะสาดเข้ามาทางที่ตนนั่งทำงานอยู่ ร่างสูงถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเห็นว่าเอกสารทุกอย่างไม่เปียกน้ำตรงไหน ก่อนจะก้มลงมองคนที่นั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนพื้นด้วยความเป็นห่วง "เป็นอะไรไหมฟิน? เจ็บรึเปล่า?" "มะ ไม่เป็นไรค่ะพี่วิน...แต่ฟินทำพี่วินเปียกหมดเลย" ตากลมกวาดมองหากล่องทิชชูบนโต๊ะด้วยอารามประหนึ่งกำลังตกใจจริง ๆ ก่อนจะคว้าทิชชูตั้งโต๊ะออกมาสองสามแผ่น ก่อนจะกดซับไล่ลงมาตามแผงอกอย่างตั้งใจ "ฟินขอโทษนะคะ...ฟินเผลอสะดุดเชือกรองเท้าตัวเองก็เลยล้มน่ะค่ะ" เธอพูดเสียงอ่อย พลางเหลือบมองรองเท้าผ้าใบคู่โปรดที่เธอถอดปมข้างหนึ่งไว้ก่อนเข้ามาในห้องเพื่อนำสายตา แต่เพราะกำลังนั่งคุกเข่าซับน้ำตามเสื้อผ้าให้คนตรงหน้า ทำให้ท่าทางในตอนนี้คลับคล้ายคลับคลากับการคลานเข่าโก่งก้นไปในตัว ชายหนุ่มวัยกำดัดมองท่าทางของเด็กฝึกงานคนสวยพลางกลืนน้ำลายลงคออึกหนึ่งด้วยความอดทน เจ้าเด็กน้อยนี่มัวแต่ก้มหน้าก้มตาซับน้ำที่หกให้เขา จนคอเสื้อนักศึกษาถ่วงลงจนมองเห็นไปถึงไหนต่อไหน ยิ่งจากมุมที่เขานั่งอยู่ด้วยยิ่งแล้วใหญ่ เพราะตอนนี้เนินเนื้อใหญ่ที่เบียดเสียดกันภายในกำลังปรากฏให้เห็นเด่นชัดแบบเต็มสองตา แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากพูดอะไรออกไปมากกว่านั้น สัมผัสหนักหน่วงก็กดย้ำ ๆ ลงบนเป้ากางเกงอย่างพอดิบพอดี ก็ทำให้เขาเผลอสะดุ้งตัวสุดแรงเพราะความตกใจ แต่เมื่อได้สบเข้ากับสายตาใสแจ๋วของหญิงสาวที่ช้อนมองเขาอย่างใสซื่อ วินจึงได้แต่ข่มใจ บอกกับอีกคนอย่างใจเย็น "ไม่ต้องเช็ดแล้วฟิน...ตรงนั้น...เดี๋ยวพี่เช็ดเอง..." "แต่ว่าฟินเป็นคนทำพี่วินเปียกนะคะ" เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงราวกับจะร้องไห้ พลางกัดริมฝีปากพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อคลอ มารยาทั้งหมดถูกงัดออกมาใช้เรียกคะแนนสงสารทันทีเมื่อรู้สึกได้ถึงกิริยาที่แปลกไปของคนตรงหน้า ตรงกันข้ามกับมือเรียวที่กำลังออกแรงขยำท่อนเนื้อหยุ่นที่เริ่มตื่นตัวขึ้นมาอย่างสิ้นเชิง "อึก! พะ พี่ไม่เป็นไร...ฟินปล่อยมือก่อนนะ..." "เอ๊ะ?" หญิงสาวทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้เอียงศีรษะอย่างงุนงง ก่อนจะไล่สายตาลงไปที่มือของตนตามการชักนำของเลขาหนุ่มอย่างเชื่องช้า วินมองท่าทางนั้นของหญิงสาวพลางข่มกลั้นความต้องการในใจ แต่กระนั้นแท่งกลางกายกลับแข็งตึงขึ้นมาเรื่อย ๆ ตรงข้ามกับสิ่งที่พูดออกมาอย่างสิ้นเชิง ตากลมเบิกกว้างอย่างตกใจ เมื่อรู้สึกได้ถึงความเต่งตึงในฝ่ามือ ท่อนลำเขื่องที่ขึงพาดผ่านไปถึงขอบกางเกง ทำให้เธอตะลึงค้างกับความยาวของมัน นี่มันของดี!! แรร์ไอเทมชัดๆ!! ฟินแลนด์คิดอย่างตื่นเต้นในใจ ก่อนจะเริ่มลูบไล้ท่อนยาวนั้นอย่างเผลอตัว "พี่วินแข็งแล้ว...มีอารมณ์เหรอคะ?" "...ฮะ?" "ฟินช่วยได้นะคะ ให้ฟินรับผิดชอบที่ทำมันตื่นนะ..."