บทที่ 9 คนหนึ่งกรึ่ม คนหนึ่งสร่าง (1)

ไม่ต้องถามเลยว่าหลังจากนั้นสภาพเธอเป็นยังไง ณัฐริกาแทบจะนับไม่ถูกแล้วว่าตัวเองเสร็จไปกี่ครั้ง รู้แต่ว่ากว่าที่ฮาร์ทเสร็จอีกน้ำอย่างที่พูดเอาไว้ ร่างกายก็อ่อนยวบลงไปโดยพลัน แม้จะไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าการใช้งาน ‘ส่วนนั้น’ อย่างหนักตั้งแต่ครั้งแรกแบบนี้ มันก็ทำให้หว่างขาเกิดอาการร้าวระบมอยู่เหมือนกัน เล่นเอาแข้งขาสั่นไปหมด สุดท้ายมิ้งเลยต้องให้ตัวต้นเหตุรับผิดชอบการกระทำของตน ด้วยการอุ้มเธอไปส่งที่ห้องพักสตาฟ ทว่าอีกฝ่ายกลับทำเกินไปจากคำขอนั้น เพราะแทนที่เขาจะพาเธอกลับไปนอนพัก เจ้าคนหน้าหนานั่นกลับลากเธอไปล้างตัวที่ห้องน้ำ ครั้นพอไปถึงหมอนั่นก็จับเธอเปลื้องผ้าทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมอย่างไม่สะทกสะท้าน เล่นเอามิ้งแทบจะมุดดินหนีไปซะเดี๋ยวนั้น เอาเป็นว่า... กว่าจะมาถึงห้องนอนสตาฟและได้พักจริง ๆ ณัฐริกาก็หมดเรี่ยวหมดแรงจนไม่อยากจะกระดิกตัวอีกต่อไป ตากลมปรือปรอยมองคนจัด