บทที่ 4 นัวเนียหนุบหนับ (1)

ทันทีที่จบประโยค ณัฐริกาก็สัมผัสได้ว่าคนอายุมากกว่าขยับตัว ยุกยิกไปมา ความเย็นที่พัดผ่านช่วงล่างทำให้มิ้งรู้สึกตัว ว่ากางเกงของตนถูกร่นลงไปกองใต้สะโพกตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ ก่อนจะมี ‘อะไรบางอย่าง’ ที่ทั้งแข็งทั้งร้อนดีดใส่เนินสวาทดัง ‘แปะ’ เล่นเอาเธอกับฮาร์ทอุทานออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน “อ๊ะ! / เฮ้ย!” ฮาร์ทที่ยืนประกบอยู่ด้านหลังชักมือออกจากส่วนลับของเธอทันที เพราะสามารถรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าเจ้าสิ่งนั้นคืออะไร ต่างจากมิ้งที่แม้จะตกใจแต่กลับไม่สามารถถอยหนีไปได้ เนื่องจากพื้นที่แสนจำกัดภายในตู้เก็บของแห่งนี้ ท่อนเอ็นแกร่งเบียดแทรกเข้ามากลางหว่างขาของณัฐริกาอย่างเชื่องช้า ความร้อนรุ่มที่สัมผัสได้ผ่านจุดบอบบางทำเอาเธอเผลอเกร็งตัวด้วยความกระสัน มิ้งรู้สึกได้เลยว่ากลีบแคมนุ่ม ๆ ของตัวเองกำลังโอบกอดความแข็งขืนแสนขรุขระนั่นซี่งมันทำให้เธออดไม่ได้ที่จะสะดุ้งกายขึ้นมา “งื้อ~ ร้อนจัง” ช่องทางน้อยขมิบรัดด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้ลิ้มรสสิ่งที่ไม่เคยพบพานมาก่อน เพราะเพียงส่วนนั้นของพวกเราเสียดสีกัน ร่างบางก็รู้สึกเหมือนกำลังถูกไฟฟ้าช็อตก็ไม่ปาน “แฉะมากเลยมิ้ง... พี่ขอเอาดุ้นถูหอยเราแบบนี้จนเสร็จเลยได้ไหม” คำพูดหยาบโลนกับแววตาที่เต็มไปด้วยตัณหาและความต้องการ ช่างเป็นอะไรที่แตกต่างไปจากพี่เจยามปกติ พอได้เห็นอีกฝ่ายเป็นแบบนี้เพราะตัวเอง มิ้งก็แอบใจเต้นขึ้นมา เธอพยักหน้าน้อย ๆ แทนคำอนุญาต ซึ่งพอคนโตกว่าเห็นแบบนั้นก็จูบหน้าผากเธอครั้งหนึ่ง ก่อนจะเริ่มซุกไซ้ซอกคอและส่งมือลงไปบีบขย้ำบั้นท้ายอวบและรั้งมันเข้าหาตัวเพื่อที่จะขยับได้แบบถนัด ๆ ทว่าในตอนนั้นเองที่ฮาร์ทร้องโวยวายมาจากทางด้านหลัง “ชิ! เอาหว่างขาไปแล้วเหรอ งั้นฉันยืมก้นเธอหน่อยก็แล้วกัน” ชยทัตบ่นอุบอิบด้วยความไม่พอใจ เพราะอะไร ๆ ยายมิ้งก็ให้พี่เจก่อนตลอด แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก ก็นะ ณ จุดนี้ จะอะไรก็ได้ทั้งนั้นนั่นแหละ ขอแค่ได้ทำกับมิ้งจนแตก ก็โอเคทั้งนั้น “อะไรนะ!?” “แค่ถูเฉย ๆ หรอกน่า~ อยากให้ทำมากกว่านั้นหรือไงล่ะ?” “ก็ต้องไม่อยู่แล้วสิ! หยุดความคิดของแกเอาไว้ตรงนั้นเลยนะ!” “ถ้าไม่อยาก เธอก็รีบหุบปากซะ เก็บเสียงไว้ครางชื่อฉันอย่างเดียวก็พอ” พูดจบ เขาก็จัดการปิดปากของมิ้งด้วยริมฝีปากของตัวเองทันที ก่อนจะเลื่อนมือขึ้นกุมอกอิ่มที่ยังว่างอยู่ นิ้วยาวคีบเข้าที่จุกนมสาวซึ่งกำลังแข็งสู้มือและใช้ปลายเล็บสะกิดรัว ๆ จนคนที่ตัวเองกกกอดอยู่ส่งเสียงอู้อี้ออกมา ตาคมปรายมองไอ้พี่เจที่กำลังนัวเนียจากมิ้งจากอีกฟากอยู่อย่างรู้กัน ก่อนจะจัดการรั้งขอบกางเกงของตัวเองลงเพื่อปลดปล่อยความเป็นชายแข็งผงาดให้ได้ออกมาสูดอากาศหายใจบ้าง ลำเอ็นยักษ์ดีดผึ่งออกมาอย่างว่องไว ฮาร์ทจึงจัดการนำมันไปพาดไว้บนร่องพีชอวบอัดที่พี่เจแบะอ้ารออยู่ ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกเพื่อระบายความต้องการ ซึ่งพี่เจเองก็ทำแบบเดียวกัน พวกเราสองคนต่างฝ่ายต่างบดกระเด้าเข้าใส่ยายมิ้งที่ยืนเป็นไส้แซนด์วิชอยู่ตรงกลางไม่ยั้งตามความต้องการ “อ๊ะ! อื้อ! บะ เบาหน่อย... อ๊า~” “ซี้ด! นิ่มฉิบหาย ทั้งก้นทั้งนมเธอแม่ง... เต็มไม้เต็มมือชะมัด” “อ่าห์~ มิ้ง...หุบขาให้พี่อีกนิดได้ไหม อึก! แบบนั้น” เสียงหอบกระเส่าของคนทั้งสามดังขึ้นอย่างแผ่วเบาภายในตู้เก็บใบเล็กกะทัดรัด แม้จะน่าหงุดหงิดอยู่หน่อย ๆ ที่การอยู่ในที่แบบนี้ทำให้ไม่สามารถขยับได้มากนัก แต่ฮาร์ทก็พยายามตักตวงความสุขให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ร่อนสะโพกใส่ดุ้นฉันให้มากกว่านี้สิ อืม... ใช่ บดแบบนั้นแหละดี อูย~ เสียวสัด ๆ” “อื้อ~ ฮาร์ท อย่าเล่นนมแบบนี้ ฮื่อ! เสียวจัง~” ทางฝั่งของภาณุพลเองก็ไม่น้อยหน้า เพราะทุกครั้งที่ฮาร์ทส่งแรงกระแทกมา เขาก็สวนกลับไปด้วยเรี่ยวแรงที่มากไม่ต่างกันเท่าไหร่ ทว่าทุกครั้งทั้งเขาและฮาร์ทต่างต้องพยายามยันตัวเอาไว้เพื่อไม่ให้แผ่นหลังของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกระแทกกับฝาตู้จนเกิดเสียงขึ้นมา เจเจเชิดหน้าสูดปากด้วยความซาบซ่าน เมื่อสัมผัสได้ว่ากลีบแคมอิ่มกำลังเผยออ้าออก ตาน้ำน้อยที่แอบซ่อนอยู่ภายในหลั่งของเหลวออกมามากมายจนเปียกชุ่มไปทั้งแก่นกายหนา ปุ่มสวาทสาวที่กำลังแข็งชูชันได้ที่ครูดลงบนท่อนเนื้ออวบอัด สร้างความเสียวกระสันให้เขาทุกครั้งที่เคลื่อนไหว ก่อนที่ภาณุพลจะเร่งจังหวะการตอกงัดให้เร่าร้อนขึ้นตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน “พี่เจ~ ตรงนั้นไม่ได้นะ... อ๊า!” “ไม่ได้จริงเหรอ? แต่พอพี่ถูตรงนี้...น้ำเราออกมาเพียบเลยนะ” เขากระซิบถามเสียงกระเส่า ขณะที่แอ่นสะโพกบดเน้นตรงติ่งเกสรอย่างหนักหน่วง ราวกับกำลังพิสูจน์คำพูดของตัวเอง ซึ่งก็ไม่ผิดไปจากที่คิด เพราะพอเขาทำแบบนี้ น้ำรักสีใสก็ยิ่งไหลทะลักออกมา “พะ พอก่อน อึก! มากกว่านี้มันจะเสร็จ อื้อ~ เสียงมัน...!!” แม้คำพูดเหล่านั้นจะขาดห้วงจนแทบฟังไม่เป็นประโยค แต่เจเจก็เข้าใจได้ไม่ยากจากภาษากายที่มิ้งแสดงออก เขาสัมผัสได้จากส่วนที่แนบชิดติดกันว่ามันกำลังขมิบเกร็งอย่างหนัก คล้ายกับว่ากำลังจะเสร็จสมในไม่ช้า ชายหนุ่มพยายามเงี่ยหูฟังเสียงของคนด้านนอกที่เบาลงจากก่อนหน้านี้มากแล้วอยู่พักหนึ่ง ขณะที่ทอดสายตามองออกไปด้านนอกอย่างสำรวจ ก่อนจะพบว่าผู้ใหญ่บ้านกับแบมบูไม่ได้ยืนเอากันอยู่หน้าตู้เก็บของเหมือนอย่างก่อนหน้านี้อีกต่อไป ถึงแม้เสียงนั้นจะยังดังมาให้ได้ยินอยู่ไม่ไกล แต่ระยะห่างเพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับพวกเราที่จะคลายความอึดอัดและปลดปล่อยตัวเองได้อย่างที่ใจต้องการ “ถ้ามิ้งจะเสร็จ งั้นพี่ขอเร่งเครื่องตามเราเลยละกันนะ” “เอ๊ะ!?” ภาณุพลไม่มีคำอธิบายอะไรที่มากไปกว่านี้ ทั้งหมดที่เจเจทำมีเพียงการปรายตามองฮาร์ททีหนึ่งอย่างรู้กัน ซึ่งอีกฝ่ายก็เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการโดยพลัน คงต้องบอกว่า ‘สมแล้วที่ชอบอะไรเหมือน ๆ กัน’ งั้นสินะ ตาคมกวาดมองเรือนร่างที่แทบจะเปลือยเปล่าของมิ้งซึ่งตอนนี้ถูกฮาร์ทกอดรัดจากด้านหลังด้วยความพึงพอใจ หน้าอกอวบอัดถูกฮาร์ทบีบขย้ำอย่างไม่เบาแรงเท่าไหร่ ส่งผลให้เนื้อนิ่ม ๆ ไหลทะลักตามง่ามนิ้วออกมา “ยั่วเยสุด ๆ ไปเลย...” เจเจสบถพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตน ก่อนเร่งจังหวะกระเด้างัดซ้ำ ๆ ไปช่องว่างตรงหว่างขา เขาสัมผัสได้เลยว่าร่องรักของมิ้งกำลังสั่นระริก ใจจริงภาณุพลก็แอบภาวนาอยู่เหมือนกันว่าอยากให้แก่นกายตนไถลเข้าไปซุกซบที่ใจกลางสาว ทว่าอีกใจหนึ่งเจเจก็รู้สึกไม่อยากเร่งเร้ามิ้งถึงขนาดนั้น เพราะอย่างที่บอกไปว่าเขาชอบเธอจริง ๆ และหวังจะได้กินกันไปอีกยาว ๆ ดังนั้นเอาไว้เธอพร้อมกว่านี้เมื่อไหร่ ค่อยไปสวาปามตอนนั้นก็ยังไม่สาย “พี่เจ มิ้งไม่ไหวแล้ว อื้อ! จะเสร็จแล้ว...” “อ่าห์~ พี่ก็เหมือนกัน พร้อมกันเลยนะ” เขาว่าพลางเร่งความเร็วในการขยับสะโพกให้รุนแรงขึ้นกว่าเดิมจนตู้เก็บของที่พวกเราสามคนเบียดกันอยู่เกิดเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด ทว่าในเวลานี้ภาณุพลไม่มีเวลาจะใส่ใจเรื่องที่ว่า เพราะทั้งหมดที่เขาสนใจมีเพียงการส่งตัวเองและมิ้งให้ไปถึงปลายทางเท่านั้น “อ๊า!!! / อื้ม!!!” สองเสียงร้องประสานกันอย่างพร้อมเพรียง เมื่อความปรารถนาเชี่ยวงวดพุ่งทะลักออกมา แขนแกร่งรวบเอาร่างของคนที่ยังกระตุกเกร็งไม่หยุดมาโอบกอดเอาไว้ ก่อนจะจูบหน้าผากปลอบใจคนที่กำลังหอบหนัก ตอนนี้สภาพของมิ้งไม่ต่างอะไรกับวุ้นย้วย ๆ ที่ใครจับให้ไปทางไหนก็ไปหมด ส่วนฮาร์ทเองก็คงทนไม่ไหวแล้วเลยปล่อยให้เธอมาซบอกเขาโดยไม่บ่นอะไรสักคำ แน่นอนว่าเขารู้ดีถึงสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการ จึงถอนกายออกมาจากร่องขานุ่มนิ่มที่เปียกชุ่มไปด้วยแรงกำหนัด ปล่อยให้คนที่ยังคั่งค้างอยู่นั่นจัดการต่อโดยไม่ขัดอะไร “อืม~ ลื่นสุด ๆ ไปเลย... ที่มันเปียกขนาดนี้ ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วนะว่าน้ำใครเป็นน้ำใคร” ณัฐริกาที่ยังอ่อนระทวยกับการเสร็จสมเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ถึงกับสะดุ้งตัวขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก เมื่อสัมผัสได้ถึงท่อนเนื้อร้อนที่สอดเข้ามาตรงหว่างขา ความแข็งกร้าวของเจ้าสิ่งนั้นที่เบียดแทรกเข้ามาทำเอามิ้งต้องหันไปหาคนด้านหลังอย่างช่วยไม่ได้ “ดะ เดี๋ยวสิฮาร์ท...” “เดี๋ยวเด่วอะไรอีก เธอคิดว่าฉันทนได้มากกว่านี้หรือไง” “แต่ฉันเพิ่งจะ...” “เธอเสร็จแล้ว แต่ฉันไม่ อย่าคิดจะปล่อยให้ฉันค้างเชียว” ใจจริงมิ้งไม่ได้คิดจะปฏิเสธฮาร์ทอยู่แล้ว เพียงแค่อยากจะขอเวลาพักหายใจหายคอสักหน่อยก็เท่านั้น แต่เขากลับไม่ปล่อยให้เธอทำแบบนั้น มิ้งเลยได้แต่ปล่อยเลยตามเลยไป ก็นะ... เธอไม่อยากโดนใครบางคนโวยวายใส่ว่า ‘ลำเอียง’ อีกนี่นา เพราะสำหรับมิ้ง ฮาร์ทเป็นคนสำคัญและเธอไม่อยากให้เขาน้อยใจ “เกาะไหล่พี่เจไว้ แล้วแอ่นสะโพกมาทางฉัน” ไม่ว่าเปล่า เพราะในระหว่างที่กำลังพูด ฮาร์ทก็จับเธอจัดท่าทางไปพร้อม ๆ กัน เพียงเสี้ยวพริบตา ณัฐริกาก็อยู่ในท่วงท่าที่อีกฝ่ายต้องการ ช่วงล่างที่ยังอ่อนไหวอยู่ถูกแก่นกายทรงงัดเบียดแทรกแนบชิดจนกลีบแคมแบะอ้า และนั่นทำให้หญิงสาวต้องหันหน้าหนีด้วยความขัดเขิน ครั้นพอบ่ายหน้าหนี เธอก็ต้องไปเผชิญกับสายตาพราวระยับของพี่เจแทน เล่นเอามิ้งแทบจะแทรกแผ่นดินหนีเพราะความอับอาย