ปลัดเอกราช

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ความสำเร็จเล็ก ๆ เพียงอย่างเดียวในชีวิต หากแต่กว่าจะมีวันนี้ได้คนที่เริ่มจากติดลบ อดมื้อกินมื้อ เป็นเด็กวัดมาตั้งแต่จำความได้อย่างไอ้เอกราชก็เลือดตาแทบกระเด็น เข้าไปทำงานในเมืองใหญ่ด้วยวุฒิการศึกษาวิชาชีพ ต่อให้ทุกวันนี้มันจะเปิดกว้างมากแล้ว ทว่าก็ไม่พ้นโดนเหยียดจากคนบางกลุ่ม แบกหามจนผิวไหม้แดด คิดว่าจะได้รับค่าแรงเพื่อประทังชีวิตในเดือนต่อไป แต่กลับกลายเป็นว่าไม่ต่างจากโดนโกงหักเหลือมาให้คนงานใหม่อย่างเขาไม่กี่บาท ตอนนั้นรับรู้ได้เลยว่าชีวิตมันขมขื่นมากกว่าที่เป็นอยู่ได้อีกมากโข แต่เขาก็ไม่ได้คิดท้อใจ และวิ่งทำงานทุกอย่างที่ทำได้ แบบไม่มีเวลาให้คิดเรื่องอื่นเลยด้วยซ้ำ จากแรก ๆ ที่พอจะได้ติดต่อกับคนที่ไม่ต่างอะไรจากน้องชายอย่างริว ช่วงหลังกลับห้องเช่าคับแคบมาหัวถึงหมอนก็หลับเป็นตาย รุ่งเช้าก็ต้องรีบดีดตัวลุกขึ้นไปทำงาน วนเวียนอยู่เช่นนั้น กระทั่งมีเงินเก็บพอได้เริ่ม