ราชสีห์กับหมาวัด

การรับประทานมื้อเย็นที่บ้านของฝาแฝดวันนั้นผ่านไปด้วยดี ตอนแรกแอบวังกลอยู่มากว่ามารดาของคุณครูจะนึกรังเกียจที่ต้องมานั่งร่วมโต๊ะกับเด็กวัดที่ชอบถูกเพื่อนล้อว่าหมาขี้เรื้อนหรือเปล่า แต่ไม่เลย นอกจากเธอจะชวนเขาพูดคุยอย่างเป็นกันเอง ยังมีบางจังหวะที่ตักของชอบเอกราชอย่างแกงสายบัวซึ่งชอบกินมาตั้งแต่เด็ก ๆ ให้อีกด้วย และเพิ่งมาค้นพบว่ารสชาติของมันเหมือนที่กินจากที่วัด ซึ่งเป็นของที่พวกชาวบ้านนำมาถวายแล้วเหลือมาถึงเขา หากคาดไม่ผิด แกงที่เอกราชชอบนักหนาก็คงจะมาจากบ้านคุณครู เพิ่งรู้ด้วยว่าร้านอาหารใหญ่โตที่ไม่ไกลจากตลาดก็เป็นของมารดาคนทั้งสองโดยมีเชฟประจำ แม้จะเป็นเพียงข้าวก้นบาตร ภายหลังได้ทราบว่าเป็นฝีมือของแม่ณีนรินทร์ก็นับเป็นบุญหัวไอ้เอกมากจริง ๆ ถ้าเก็บเงินสักเดือนหนึ่งแล้วชวนณีนรินทร์ไปทานเพื่ออุดหนุนมารดาของเธอจะเป็นอะไรหรือไม่นะ คิดได้ดังนั้นก็มีแรงฮึดสู้กับการทำงานวันนี้แล้ว “ยิ้มเหี้