แว่นสายตาราคาแพงถูกวางลงบนโต๊ะไม้เนื้อดี งานตรงหน้าเสร็จสิ้นทันตามกำหนดและเวลาที่คาดคิดเอาไว้ในช่วงดึกดื่น ผิดกับสิ่งที่วนเวียนอยู่ในหัวตลอดหลายวันมานี้ที่ไม่สามารถสลัดมันออกไปได้แม้กระทั่งตอนยืนทำหน้าที่เป็นผู้ให้ความรู้แก่เหล่าลูกศิษย์ตัวน้อย
ลูกสาวคนโตของบ้านพรรณรายณ์ถอดถอนหายใจออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หันมองสิ่งซึ่งตั้งวางอยู่ข้างกายด้วยหัวใจอันสับสนเหลือคณา
เนื่องจากตั้งแต่เกิดมาณีนรินทร์ไม่เคยจะเป็นแบบนี้มาก่อน คิดถึงหรือ เพียงแค่ไม่ได้เจอหน้าไม่กี่วันเนี่ยนะ แล้วแบบนี้มันหมายความว่ายังไง
“คุณครู! ทำอะไรอยู่อะ”
“หนูนา... พี่ตกใจหมดเลย”
“โอ๋ ๆ ขวัญอ่อนซะจริง แต่มันก็เป็นปกติของพี่นี่นา ว่าแต่งานเสร็จยังอะ ดึกมากแล้วนะ เสี่ยเขาเห็นไฟในห้องกับระเบียงพี่เปิดอยู่เลยให้หนูนาเข้ามาดู” ผู้เป็นน้องฝาแฝดนั่งลงข้างกายเจ้าของห้องที่อยู่ติดกัน ขนาดว่าเคาะเรียกอยู่นานนับนาทีอีกฝ่ายยังไม่
