เสียงพระสวดอภิธรรมไม่ได้อยู่ในโสตประสาทตั้งแต่ที่ได้รับสายฉุกเฉินจากผู้เป็นลูกสาวคนเล็ก และความหวาดกลัวคล้ายกับครั้งหนึ่งในอดีตก็ส่งผลให้สิบเพชรพรรณรายณ์ที่มาร่วมแสดงความเสียใจกับคู่ค้าคู่ขายนั้นมือไม้เย็นเฉียบ หัวใจเต้นถี่เร็ว หายใจไม่เต็มปอดไปเสียหมด
ทั้งที่มันอาจจะเป็นแค่การขับรถคาดกันของพวกลูกสาวก็ได้ ทว่าภายในใจนั้นกลับกู่ร้องหวาดผวาจนต้องรีบร้อนให้ภรรยาพยุงออกมาจากงาน
“เสี่ย พระท่านยังสวดไม่เสร็จเลยนะจ๊ะ ทำไมถึงลุกพรวดพราดออกมาแบบนี้ล่ะ”
“จิรากร ออกรถแล้วรีบต่อสายหาเมธวิน”
“ครับเสี่ย”
เหมือนผู้เป็นสามีจะไม่ได้ยินอะไรที่บัวหอมกล่าวถามออกไปเลยด้วยซ้ำ รถตู้หรูสีดำเงาขับเคลื่อนออกจากงานศพคู่ค้าได้เธอจึงสังเกตได้ถึงความสั่นเทาของฝ่ามือใหญ่ซึ่งกำเครื่องมือสื่อสารเอาไว้แน่น
“เสี่ยจ๊ะ...”
“...”
“พี่สิบเพชร”
“อ่า พี่ขอโทษครับ ที่บ้านมีเรื่องนิดหน่อย แต่หนูอย่าห่วงเลย”
คนที่เลิกใช้ข้
