"หนูหมายถึงเรื่องที่ยั่วแด๊ดในห้องครัวคราวก่อนเหรอ? หรือเรื่องที่หนูชักXXXแด๊ดโชว์เขาที่ห้องรับแขก? เอ~ แต่ถ้าไม่ใช่...หรือว่าจะเป็นเรื่องที่หนูแกล้งทำเป็นเศร้าเมื่อกี้นี้กันนะ?"
คัพเค้กที่นั่งเศร้าอยู่จนถึงเมื่อกี้นี้หันขวับไปมองคนพูดทันที เมื่อได้ยินวีรกรรมของตัวเองออกมาจากปากคนข้าง ๆ แววตาขี้แกล้งกับรอยยิ้มที่เหมือนจะอ่านเธอออกไปหมดซะทุกอย่าง ทำเอาคณินทราเว่อร์ชั่นเด็กห้าขวบหวนคืนมาอีกครั้ง
"คุณแด๊ด! รู้ได้ยังไงเนี่ย!?" เสียงหวานร้องโวยออกมาทันที เพราะทั้งที่คิดว่าตัวเองเนียนมากแล้ว แต่เรื่องทุกอย่างกลับถูกพูดออกมาจากปากของแด๊ดดี้จนหมดชนิดที่ว่าเธอไม่ต้องขยายความเพิ่มเติมเลยด้วยซ้ำ! ซึ่งนั่นทำให้คัพเค้กอดที่จะเอื้อมมือไปเขย่าแขนงอแงกับคนข้างกายไม่ได้
ทางด้านราฟาเอลที่ตอนนี้ต้องหันกลับมาขับรถแล้ว จึงได้แต่ปล่อยแขนข้างหนึ่งจากพวงมาลัยให้คนข้าง ๆ เอาไปเขย่าได้ตามสบาย ส่วนอีกข้างก็ใช้ขับ
