แพรวากำลังนั่งเช็ดผมอยู่ที่หน้ากระจก ประตูห้องก็ถูกเปิดออกโดยเขา ชายหนุ่มเดินเข้ามาใบหน้าบูดบึ้งเล็กน้อย เด็กสาวมองเขาอย่างแปลกใจ แต่ก่อนที่หล่อนจะเอ่ยปากอะไรออกไปเขาก็ชิงพูดขึ้นมาซะก่อน
“เราต้องรีบกลับแล้ว ผมมีธุระด่วนที่ลอนดอน” ภคินเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่ตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่
“แต่เราพึ่งมานะคะ” แพรวาร้องถามอย่างใจหาย หล่อนกับเขาพึ่งมาฮันนีมูนกันได้วันเดียว ทั้งที่เขาบอกว่าจะอยู่กับหล่อนจนครบเจ็ดวัน
“ผมมีธุระด่วนต้องรีบกลับจริงๆ ต้องขอโทษคุณด้วย เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกัน...” เขาพูดเสียงห้วน ใบหน้าหล่อเหลาเรียบสนิท แพรวามองเขาเดินหายเข้าไปในห้องน้ำอย่างปวดใจ
ลอนดอนเหรอ... ลอนดอนอีกแล้ว ทำไมนะ ทำไมเขาต้องรีบไปที่นั่นด้วย เขาซุกใครไว้กันแน่ แต่ที่แน่ๆ ผู้หญิงคนนั้นคงต้องสำคัญกับเขามากมายเลยทีเดียว แพรวาคิดอย่างเจ็บปวด มือบางยกขึ้นปาดน้ำตาทิ้งอย่างเสียใจ ก่อนจะลุกขึ้นจัดกระเป๋าเดินทางของเขาแ
