2 เดือนต่อมา
“เสียดายอะ อาจารย์ลาออกแล้ว ต่อไปนี้ฉันก็ไม่มีแรงมาเรียนแล้วอะดิ” ใบตองนั่งเท้าคางอยู่บนโต๊ะหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ในมหาวิทยาลัย
สัปดาห์ก่อน ข่าวที่อาจารย์ไดม่อนลาออกจากมหาวิทยาลัยดังว่อนทั่วโซเชียล ตอนแรกก็นึกว่าเป็นแค่ข่าวลือ แต่กลับกลายเป็นว่าคือเรื่องจริง ซึ่งต่างคนก็คาดเดากันไปต่างๆ นานา ทว่าไม่มีใครรู้เหตุผลที่แน่ชัด
“เวอร์ละ ก่อนหน้านี้ยังเห็นแกควงอยู่กับเดือนคณะวิศวะอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?” ข้าวแกงหรี่ตาถามอย่างจับผิด
“ชิ อย่าพูดถึงเขาได้มะ”
“ทะเลาะกัน?”
“เออ!” ใบตองเน้นเสียงอย่างหัวเสียเมื่อนึกถึงไอ้รุ่นน้องหน้าหล่อคนนั้น
“ว่าแต่แกเถอะยัยมิ้ม แกน่าจะสนิทกับอาจารย์สุดละ ได้ข่าวบ้างไหมว่าทำไมถึงลาออก?” หล่อนหันไปถามเพื่อนตัวดีที่หมู่นี้ไม่ค่อยออกมาเจอเพื่อนเลย
“เอ่อ...ได้ยินว่ากลับไปช่วยงานครอบครัวนะ”
มิ้มตอบเสียงเรียบ พยายามไม่ให้ผิดสังเกตมากที่สุด เพราะแม้ว่าตอนนี้เธ
