ขณะหญิงวัยกลางคนกำลังนั่งเตรียมวัตถุดิบทำกับข้าวขายหลังบ้าน เสียงตะโกนถามคุ้นหูของลูกสาวคนโตก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง
“เฮ้อ...ฟ้ามันยังไม่กลับบ้านกลับช่องอีกเหรอแม่?” ปลายฝนถอนหายใจหนักๆ ทีหนึ่งอย่างนึกหน่ายใจ ตอนนี้ก็เริ่มดึกแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นเงาของเจ้าตัวเลย
“ก็เออน่ะสิ โทรตามมันหรือยัง หายหัวไปตั้งแต่ช่วงค่ำหายหัวไปตั้งแต่ช่วงค่ำ ไม่ใช่ว่ามันจะหนีไปนอนค้างข้างนอกอีกนะ” กนกบ่นตามประสา เพราะว่าลูกสาวคนเล็กมีเรื่องมาให้ปวดหัวทุกวัน
“โทรตามแล้ว แต่มันไม่รับจะให้หนูทำแต่มันไม่รับจะให้หนูทำยังไง ไม่รู้จะไปตามมันที่ไหนแล้วเนี่ย”
“มีอะไรหรือเปล่าครับป้ากนก?”
เสียงทุ้มของ ‘ทินกร’ ดังขึ้นจากทางด้านหลัง
“ก็ฟ้าน่ะสิ ป่านนี้มันยังไม่โผล่หัวมาบ้านเลย เรียนเสร็จแล้วก็ชอบเที่ยวเล่น โทรก็ไม่รับ ป้าล่ะปวดหัวกับมันจริงๆ” แกบ่นตามประสา ขณะที่สองมือก็เสียบไก่ใส่ไม้ไปด้วย
“งั้นเดี๋ยวผมช่วยตามหาอีกแรงน
