“แฟนกูไม่เล่นไอจี” ทินกรเอ่ยเสียงแข็ง รีบตรงดิ่งมาหา ‘แฟน’ ของเขาด้วยใบหน้าเรียบตึงอย่างไม่สบอารมณ์ เพราะคนตัวเล็กมักจะมีผู้ชายเข้ามาตอมแบบนี้เป็นประจำ และเขาก็กีดกันพวกมันออกไปทุกครั้งที่มีโอกาส
“พะ พี่กร” ปลายฟ้าอ้ำๆ อึ้งๆ อย่างทำตัวไม่ถูก แก้มใสแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างเขินอาย ก่อนริมฝีปากจะคลี่ยิ้มอย่างดีใจ เพราะไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะเรียกเธอด้วยสถานะ ‘แฟน’ ได้เต็มปากเต็มคำขนาดนี้
“เอ่อ...งะ งั้นพี่ขอตัวก่อนแล้วกัน”
ผู้ชายคนนั้นเมื่อถูกสายตาอาฆาตของทินกรมองแรงเข้าให้ก็หลบออกไปด้วยความเร็วแสง
“ไป กลับกัน”
“อื้อ~” ปลายฟ้ายิ้มหวาน รีบเดินเข้าไปกอดแขนเขาแน่น ขณะที่ใบเตยผู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็กลอกตามองบนอย่างหมั่นไส้
“ไปก่อนนะแก แฟนมารับแล้ว~”
“จ้า~ รีบไปเลยจ้า~”
“คิกๆ คนไม่โสดกลับก่อนน้า~”
“รีบไปให้พ้นหน้าเลยจ้า~ หมั่นไส้จ้า~”
“ฮ่าๆๆ” เธอหัวเราะเสียงใสอย่างอารมณ์ดี จากนั้นก็กอดแขนคุณแฟ
