“ถึงมือหมอแล้ว ไม่เป็นไร”เสียงนุ่มทุ้มบอกกับหญิงสาวที่กำลังยืนจดจ้องแต่เพียงประตูหน้าห้องฉุกเฉิน
“ฮึก! ปริมสงสารน้อง อึก!! พี่ร็อค ฮือออ”
ปริมร้องไห้สะอึกสะอื้นในอ้อมกอดของสามี ใบหน้าเล็กเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาที่ไหลอาบแก้มซุกลงบนอกกว้าง มือเรียวสั่นเทาเต็มไปด้วยคราบเลือดของน้องสาวที่อาบย้อมไปกว่าครึ่งหนึ่งของเสื้อยืดสีขาว
ย้อนกลับไปหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้า หลังจากที่ปริมได้รับสายจากน้องสาว ในตอนนั้นเสียงปลายสายนั้นแผ่วเบาทั้งยังแหบแห้งสั่นเครือ
เปรมบอกว่าเธอโดนผู้ชายคนนั้นทำร้ายอย่างหนักจนไม่สามารถหนีไปไหนได้ น้ำเสียงที่พยายามข่มกลั้นความเจ็บปวดของเปรมสะอื้นไห้ขอร้องให้ไปช่วยเธอออกมาจากที่นั่น
ปริมที่รู้ได้ทันทีว่าน้องสาวกำลังตกอยู่ในอันตรายก็ทำอะไรไม่ถูก ที่พึ่งสุดท้ายที่เธอมองเห็นคือสามีที่โอบกอดเธออยู่ ร็อคเองเมื่อเห็นภรรยาสติหลุดไปแล้วก็โทรกลับไปขอตำแหน่งที่แน่ชัดจากอดีตภรรยา ก่อนจะพ
