ตอนที่ 13
ทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อย
“ไปเที่ยวทุ่งดอกไม้กันไหม ขับไปประมาณ 20 นาทีก็ถึงแล้ว” ลูกพีชเอ่ยถามขึ้นมาแต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบจากสารถีหนุ่ม หญิงสาวหันไปมองก็ย่นคิ้วเข้าหากัน ต้นหนาวทำหน้าตาดุ ทั้งยังขมวดคิ้วเข้าหากันแถมยังจ้องถนนตาเขม็งราวกับไม่อยากคุยกับเธอด้วยซ้ำ
“ไปปะ” ลูกพีชเอ่ยถามอีกที
“ไม่”
“แกเป็นไรอะ โกรธไรฉัน” ลูกพีชมั่นใจว่าที่เขาบึ้งตึงแบบนี้ต้องเป็นเพราะโกรธเคืองเธออยู่แน่ ๆ จึงเอ่ยถามออกไปตรง ๆ
“เธอชอบแกล้งฉัน ฉันไม่ไปไหนด้วยแล้ว”
“ขอโทษ” ลูกพีชลากเสียงยาวอย่างออดอ้อนแล้วกอดแขนแกร่งเอาไว้ สายตาที่เธอมองไปเพื่อง้อให้เขาหายโกรธ ทว่าต้นหนาวมองแล้วกลับรู้สึกว่าเธอกำลังแกล้งอ่อยเขาอยู่ต่างหาก ชายหนุ่มเบือนหน้าหนีแล้วสะบัดแขนตัวเองไม่ให้คนข้าง ๆ กอด เขาอุตส่าห์แกล้งงอนเผื่อว่ายัยตัวแสบนี่จะคิดได้ แต่เธอก็ยังอ้อนและอ่อยเขาอยู่อีก
“ฉันไม่ได้แกล้งนะ ฉันขอโทษจริง ๆ”
