บทที่ 38 กำลังโรแมนติก (ต้น)

เมื่อเห็นเจ้าตัวขนนุ่มนิ่มน่ารัก ขนาดตัวของมันเล็ก เท่าฝ่ามือ ตัวกลมขนสั้น หูสั้น หน้าตาแบ๊ว เธอก็อยากจะร้อง ‘คาวาอิ’ ออกมา เพราะกระต่ายตรงหน้าน่ารักเหลือเกิน “อืม เอาไปสิมันเป็นของเธอ” “เอ๋…” มือบางเอื้อมรับกระต่ายมาไว้ในมือ ก่อนจะครางในลำคอพลางเงยหน้าสบตากับเขาอย่างแปลกใจ “ของเปอร์เหรอคะ?” “อือ ของขวัญสอบกลางภาค” ได้ยินเขาเอ่ยอย่างนั้นดวงตากลมโตของเธอก็ทอประกายวาววับ พลางจับกระต่ายมาวางไว้บนตักและเอ่ยปากถามคนหน้าตายอย่างกระตือรือร้น “ปกติของขวัญเขาให้ในวันพิเศษ นี่ให้หลังสอบเสร็จเลยเหรอ กะจะไม่ดูคะแนนก่อนหรือยังไงคะ” เลนินหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเอียงศีรษะเท้าแขนกับโต๊ะ ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มเล็กน้อยจนเห็นเขี้ยวเสน่ห์ นัยน์ตาเรียวยาวจ้องมองใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูของเปอร์เซียด้วยสายตาล้ำลึกและอ่อนโยนมาก จนเธอใจสั่นและหวั่นไหวอย่างยากจะระงับ จึง ใช้มือลูบขนกระต่ายแก้เก้อ “ฉันเชื่อว่า