รถยุโรปคันหรูทะยานมุ่งหน้าสู่คอนโดของนาว บรรยากาศภายในรถเงียบสงัดและคุกรุ่นอยู่ตลอดทาง ทันทีที่รถจอดสนิทในช่องจอด ตุลย์ก็จัดการดับเครื่องยนต์และดึงกุญแจออกเตรียมตัวก้าวลงจากรถพร้อมกับนาว
“จะขึ้นไปเหรอ? นี่มันดึกมากแล้วนะ”
นาวหันไปมองคนตัวโตที่ทำท่าจะเดินตามเธอขึ้นไปบนห้องด้วยสายตางุนงง ก่อนจะเอ่ยถามดักคอไว้ก่อน
“ก็นี่ห้องเมีย ทำไมจะขึ้นไปไม่ได้”
ตุลย์ตอบกลับออกมาอย่างหน้าตาเฉย ทำเอาคนฟังถึงกับใบหน้าร้อนผ่าว นาวอ้าปากค้างเตรียมจะโต้แย้ง ทว่าตุลย์กลับไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พูดอะไรต่อ เขาเดินนำหน้าเธอไปที่ลิฟต์อย่างคุ้นชินราวกับว่าที่นี่เป็นห้องของตัวเองเสียอย่างนั้น
“หึ! เอาแต่ใจที่หนึ่งเลย!”
นาวพึมพำกับตัวเองเบาๆ แม้จะเอ่ยดุแกรมหมั่นไส้ แต่เธอก็ไม่ได้เอ่ยปากห้าม และไม่ได้ปฏิเสธสถานะ ‘เมีย’ ที่เขาเพิ่งเหมาเอาเองเมื่อครู่นี้เลยสักคำ หญิงสาวกลับก้าวตามเขาไปอย่างว่าง่าย รอยยิ้มบางๆ แอบปราก
