เช้าวันใหม่ ภายในเพนท์เฮาส์หรู แสงแดดรำไรส่องผ่านเข้ามากระทบเข้ากับใบหน้าสวยที่เพิ่งขยับตัวตื่น นาวรู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัว โดยเฉพาะกึ่งกลางลำตัวที่ยืนยันว่าบทรักเมื่อคืนรุนแรงและเอาแต่ใจแค่ไหน ร่างบางพยุงตัวลุกขึ้นก่อนจะหยิบเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของตุลย์มาสวมปิดบังร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยรักสีกุหลาบ
ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวลงจากเตียง เสียงสมาร์ทโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงก็แผดเสียงขึ้นมา หน้าจอโชว์ชื่อ ‘เมฆ’ เพื่อนชายคนสนิทที่ทำให้ตุลย์คลั่งจนสติหลุดเมื่อคืน
“จะรับทำไม” เสียงทุ้มต่ำติดจะหงุดหงิดดังขึ้นข้างหลัง พร้อมกับวงแขนแกร่งที่วาดมาโอบกอดเอวคอดกิ่วไว้แน่น ตุลย์ตื่นนานแล้ว และเขาก็จ้องมองชื่อบนหน้าจอนั้นด้วยแววตาอาฆาต
แม้ว่าเขาจะรู้ความจริงว่านาวไม่เคยมีอะไรกับเมฆ แต่ทว่าความหึงหวงแสดงออกชัดเจนบนใบหน้าหล่อ
“นาวต้องรับ เมฆเขาเป็นเพื่อนที่ดีนะตุลย์ นาวไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเมฆจริงๆ ให้นาวรั
