“แต่งสิ นาวจะแต่งงานกับตุลย์”
นาวตอบรับเสียงสั่นพร่า น้ำตาที่คลอหน่วยไหลอาบแก้มลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ แต่มันคือน้ำตาแห่งความสุขที่รินไหลออกมาเพื่อล้างความขมขื่นในอดีตจนหมดสิ้น
ตุลย์ค่อยๆ บรรจงสวมแหวนเพชรน้ำงามลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของหญิงสาวอย่างแผ่วเบาและสวยงาม ราวกับเป็นการตีตราจองหัวใจของกันและกันไว้ตลอดกาล
ทันทีที่แหวนวงสำคัญสวมเข้าที่ ตุลย์ลุกขึ้นยืนแล้วดึงร่างบางเข้ามากอดแนบอกด้วยความรักใคร่สุดหัวใจ
ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีของขนมผิงที่กระโดดโลดเต้นจนเพลิงต้องรีบคว้าตัวไว้เพราะกลัวเมียสะดุดขาตัวเอง รวมถึงเสียงปรบมือของติณณ์และฟาร์ม พร้อมทั้งบอดี้การ์ดทุกคนที่ยืนล้อมรอบ
“ฮิ้ววว! ในที่สุดเฮียตุลย์ก็มีเมียเป็นตัวเป็นตนเสียที” เสียงตะโกนลั่นสวนของขนมผิงเรียกเสียงหัวเราะครืนจากแขกเหรื่อและบอดี้การ์ดรอบบริเวณ
คุณธนัทที่ยืนมองภาพบุตรสาวในอ้อมกอดของชายหนุ่ม ที่ท่านไว้วางใจที่สุดจา
