เนล่ารวบรวมสติที่ยังคงฟุ้งซ่านจากเหตุการณ์เมื่อครู่ให้กลับมา มือเรียวรีบกระตุกดึงแขนเสื้อเชิ้ตแบรนด์หรูลงมาจนสุดข้อมือ เพื่อซ่อนสร้อยเกียร์เส้นสำคัญให้พ้นจากสายตาอันคมกริบของคนในบ้าน เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะปรับเปลี่ยนสีหน้าให้ดูอิดโรยและซีดเซียวลงในพริบตา
“มาแล้วมึง แค่นี้ก่อนไอ้ตุลย์”
ติณณ์ที่กำลังคุยโทรศัพท์ค้างอยู่กับเพื่อนรักผู้ร่วมชะตากรรมมาด้วยกันหมาดๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ทันทีที่คนตัวเล็กก้าวเท้าเข้ามาในห้องโถงกว้างเขาก็รีบวางสาย ทว่าแววตากังวลเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นจับผิดขณะจ้องมองลูกสาวตัวดีที่ค่อยๆ เดินโซเซเข้ามา
“เป็นยังไงบ้างเนล่า หายปวดท้องหรือยัง ป๊าบอกให้กันกับเทียพากลับตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้ว ทำไมเพิ่งถึงบ้าน”
ติณณ์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพลางสาวเท้าเข้ามาหาลูกสาวด้วยความรวดเร็วและกดดัน จนเนล่าลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง รังสีความห่วงใยที่ปนมากับความดุดันของป๊าทำเอาห
