รถหรูเบนท์ลีย์ป้ายแดงเลี้ยวเข้ามาจอดนิ่งสนิทในที่จอดรถประจำตำแหน่งผู้บริหาร บรรยากาศภายในรถเงียบลงทันตาเมื่อเครื่องยนต์ดับลง
นาวรีบคว้ากระเป๋าเตรียมจะก้าวลงจากรถเพื่อหนีสถานการณ์ที่ทำให้เธอเสียเปรียบ ทว่ามือหนาของตุลย์กลับกดล็อกประตูรถไว้ด้วยระบบคอนโทรลเพียงปลายนิ้ว
“จะรีบไปไหน กลัวโดนจับปล้ำหรือไง” ตุลย์เอ่ยเสียงทุ้มขณะขยับกายเข้าหาเลขาฯ สาวอย่างเจ้าเล่ห์ แววตาคมกริบที่จ้องมองมานั้นทำเอาคนถูกมองหน้าร้อนวูบ
“ดิฉันต้องรีบไปเคลียร์งานค่ะ ไม่มีเวลามาให้เจ้านายฉวยโอกาส”
นาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย พยายามรักษาท่าทีเป็นงานเป็นการ แต่นั่นกลับยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าในตัวตุลย์ให้ยิ่งอยากเอาชนะคนดื้อรั้น
“งั้น…ก่อนจะไปเคลียร์งาน ช่วยเคลียร์ตรงนี้ให้จบก่อน ไม่อย่างนั้นอย่าหวังว่าจะปล่อยลงไปง่ายๆ”
ตุลย์ยกยิ้มบางๆ ก่อนจะเอียงแก้มสากที่มีไรหนวดจางๆ ให้คนตัวเล็กตรงหน้าอย่างจงใจ แววต
