ตุบ!
ปัง!
เจ็บจัง เจ็บไปหมดเลย ไหนว่าจะไม่ยิงไง ไม่สิ ไม่ได้ยิง ไม่ ๆ ยิงสิ ในเมื่อเสียงปืนมันดังขนาดนี้ คงจะยิงจริง ๆ แต่ไม่โดนฉัน
ฉันลืมตามองเมื่อตัวของฉันถูกโอบกอดด้วยอ้อมแขนและกลิ่นกายที่คุ้นเคย เมื่อลืมตามองจึงได้เห็นว่าตัวของฉันนอนกองอยู่ที่พื้นโดยที่ทับร่างของนอสอยู่ คนของนอสรีบมาอุ้มประคองฉันขึ้นยืน
“เธอเจ็บตรงไหนบ้าง เจ็บท้องมั้ย ลูกเป็นไงบ้าง เลือดที่ปากเธอไหลด้วย เจ็บมากมั้ยครับเวย์” นอสลุกขึ้นยืนและจับสำรวจร่างกายใบหน้าของฉัน ท่าทางของเขาเหนื่อยหอบ เหงื่อไหลท่วมตัว
“...” ฉันช็อก และยังอยู่ในอาการตกใจ กลัวเหตุการณ์ก่อนหน้าเอามาก ๆ ถ้าไม่ได้นอสรับไว้ ฉันกับลูกไม่รอดแน่ ๆ
“เค้าดูแลเธอไม่ดีอีกแล้ว เธอกับลูกเกือบจะไม่อยู่กับเค้าแล้ว เพราะเค้าอีกแล้ว เค้าทำเธอเจ็บตัว นอสทำเวย์เจ็บอีกแล้ว” นอสโอบกอดฉัน ลูบหัวฉัน หอมหน้าผาก หอมแก้มและแน่นอนว่าเขามีน้ำตา ตัวของเขามันสั่นไปหมด เหมื
