เด่นจันทร์นั่งเงียบมาตลอดทางระหว่างที่นั่งมากับเขาบนรถเก๋งหรูคันสีดำ เขาเองก็นั่งนิ่งโดยใช้ความคิด ว่าเหตุใดเธอถึงไม่ยอมพูดกับเขา หรือว่าเขาพูดอะไรที่ผิดไปกันแน่
เขาหันมามองเธอ ขณะที่บอดี้การ์ดเปิดประตูรถให้เธอลง เธอเอ่ยขอบคุณบอดี้การ์ดทุกครั้งที่เขานั้นเปิดประตูให้ แต่ทว่าลัคนัยกลับจับมือเรียวของเธอไว้
“เด่นจันทร์” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอหันกลับมาหาเขาที่มองมายังเธอ
“ปล่อยค่ะ เด่นจะไปทำงาน” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่คำพูดของเธอนั้นเย็นจับชั่วหัวใจอย่างยิ่ง เขาค่อยๆ ปล่อยมือเรียวของเธอ มองเธอที่ก้าวเดินเข้าไปไนต์คลับจนลับสายตา
“นายครับจะไปไหนต่อครับ” เอกภพเอ่ยถามขึ้นมองกระจกหลัง
“เตรียมเครื่องให้ฉัน ฉันจะไปหัวหินตอนตีสอง” ลัคนัยเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ครับท่าน” เอกภพเอ่ยบอก แล้วรีบโทรศัพท์จัดการโดยทันที
เด่นจันทร์เสิร์ฟอาหารเสร็จเธอจึงก้าวเดินไปที่แคชเชียร์ มื
