บทที่ 8 ปล่อยในหรือปล่อยนอก

ผ่านมาหลายวันแล้วโมจิที่ไม่ได้เจอเจ้ากรรมนายเวรอย่างพี่ปุณณ์ทำให้เธอสบายใจ อีกอย่างรหัสเข้าห้องก็เปลี่ยนแล้ว แถมไม่ต้องมีคีย์การ์ดก็เปิดเข้าได้ ระบบดิจิตอลดอร์ล็อกที่พี่ปัณณ์เจ้าของห้องทำไว้ดีจริง ๆ วันนี้วันเสาร์จะเหงาได้ไงล่ะถูกไหม แต่ทว่าฉันเหงาเพราะพี่ชายคนโตไปเที่ยวกับเพื่อนที่ต่างจังหวัด พี่ชายคนรองไปเที่ยวกับแฟนที่ไม่รู้ว่านับเป็นตัวจริงได้หรือยัง เพราะจริงจังทีไรก็ไม่เคยเกินสามเดือน ส่วนพ่อกับแม่ยังไม่กลับจากดูงาน ฉันเลยไม่อยากกลับบ้าน จึงเลือกจะอยู่คอนโดพักผ่อน เพราะอาทิตย์หน้าจะต้องลงชอปไม้กับชอปปูน ซึ่งเหมือนตัวเองเป็นกรรมกรเลยก็ว่าได้ ฉันตื่นสิบโมงจึงลงมาออกกำลังกายที่ฟิตเนส เมื่อรู้สึกยังไม่ค่อยหิวข้าวเท่าไหร่จึงลงไปว่ายน้ำเล่น เพราะสระไม่ได้อยู่กลางแจ้ง แต่วิวดันสวยมาก ๆ และทดลองก่อนจะชวนสองเพื่อนซี้มาเจิม ฉันที่เปลี่ยนชุดว่ายน้ำเป็นวันพีชสีขาวเว้าข้างเปิดหลังมีผูกโบว์ที่เอวเป็นกึมมิก ทำให้เน้นสัดส่วนที่ดูดีของฉันให้สวยยิ่งขึ้น และไม่ลืมจะถ่ายรูปแล้วอัพลงสตอรี่ แน่นอนว่าฉันก็เป็นสาวฮอตคนหนึ่ง ที่คนกดติดตามเกือบหมื่น ดังนั้นโพสต์เพียงครู่เดียวยอดกดไลค์ถล่มทลาย และถือโอกาสเช็กเรตติ้งไปในตัวด้วยว่าตัวเองยังแซ่บอยู่ไหม หรือว่าเอ้าท์ไปแล้ว แฟนคลับที่อยากเป็นแฟนครับ: หูยยย บุญตาได้เห็นน้องโมจิโพสต์รูปนี้ ของขึ้นเลยครับขอให้เจริญ ๆ นะครับ หมาเห่าเครื่องบิน: สวยขนาดนี้ที่บอกว่าโสดนี่โกหกหรือเปล่าครับ ผมอยากเป็นแฟนจัง หมาเด็กชอบพี่คนสวย : แอบมองพี่อยู่นะครับ หากสนใจเด็กอ้อนเก่ง แรงไม่ตกก็ทักมานะครับ โยวิศวฯปี4 : ค้อนมีไว้ทุบ แต่รักนะจุ๊บๆ มีไว้ให้เธอ❤️💋 โต้งบริหารปี3 : พี่เป็นให้น้องได้ทุกอย่างครับ และก็รอเป็นของน้องด้วย ว่านหว่านเสน่ห์ : แค่น้องมองก็ชอบแล้ว ฉันอ่านคอมเม้นต์ที่ขึ้นพรึบจนตาลายแล้วเลือกจะโยนมือถือทิ้งกองไว้กับผ้าเช็ดตัวที่เก้าอี้อาบแดดสีขาวข้างสระว่ายน้ำ และเลือกจะว่ายน้ำต่อพลางครุ่นคิดว่าเย็นนี้จะกินอะไร วันหยุดส่วนใหญ่จะกินข้าวแค่มื้อเดียวเพราะขี้เกียจตื่น จากนั้นก็มานอนตายอยู่บนเตียง หากไม่ได้มีนัดออกไปที่ไหน และเพื่อนก็ไม่ว่างติดนัดกับที่บ้าน ดังนั้นเย็นนี้ต้องไปหาข้าวกินคนเดียว ว่ายน้ำดำผุดดำว่ายตีขาเล่นอยู่ไม่นานนัก ก็เลือกจะว่ายไปอีกฝั่งที่เป็นฝั่งชมวิวตึกในกรุงเทพฯ บอกเลยว่าวิวดีมาก เห็นวิวเมืองกลางวันก็ดี กลางคืนไฟก็สวยจนละสายตาไม่ได้เลย ยิ่งที่ห้องของฉันนั่งมองวิวจิบเครื่องดื่มเบา ๆ อย่างฟิน แต่ฉันมองได้สักพักรู้สึกเหมือนน้ำมีแรงกระเพื่อมจึงหันหลังกลับไปมองว่ามีคนลงมาเล่นไหม แต่ทว่ากลับไม่เห็นจึงไม่ได้สนใจ แล้วจะว่ายไปอีกฝั่งเพื่อจะขึ้นจากน้ำ แต่อยู่ ๆ ใครบางคนก็โผล่พรวดขึ้นมาตรงหน้าฉัน “เย้ย...ผี!” อีกคนที่ต้องการจะแกล้งอยู่แล้วยิ้มอย่างนึกสนุก ก่อนจะเอามือเสยผมที่ปรกหน้าแล้วใช้สองมือโอบเอวคนช่างยั่วที่ลงรูปในไอจีเอาไว้ “ผีอะไรจะหล่อขนาดนี้ครับ” หนีไม่เคยพ้น...ให้ตายเถอะวันดี ๆ ที่จะได้พักผ่อนกลับเจอคนที่ไม่อยากเจอ แล้วไอ้มือไม้ของเขานี่มันคืออะไร จะมาป้วนเปี้ยนที่เอวฉันทำไม “ปล่อยนะ...อย่ามาแตะตัวฉัน” “หวงซะด้วย...ทีเมื่อกี้โพสต์ภาพลงไอจีไม่เห็นหวงตัวสักนิด นี่ถึงกับตามลงมาดูให้ชัด ๆ ว่าที่ลงไปน่ะแต่งรูปหรือเปล่า ทำไมมันดูใหญ่โตเกินขนาดจริงไปมาก” โอ๊ย...จี๊ดเลย...ไอ้พี่ปุณณ์มาว่าฉันแต่งรูป เคืองมาก ฉันนี่หน้าสดยังผิวฉ่ำวาวกลาสสกินเงายิ่งกว่ากระจก ส่วนหน้าอกกับก้นสวย ๆ เนี่ยแม่รักมากก็เลยให้มาเยอะ จะมาปรักปรำฉันว่าแต่งรูปมันหยามกันชัด ๆ “ฉันไม่เคยแต่ง ตื่นมาหน้าสดยังสวยกว่าใครบางคนแต่งหน้าเหอะ” อีกคนทำสีหน้าไม่เชื่อ แต่ฉันไม่รู้สึกเลยว่านั่นคือแผนยั่วอย่างจงใจให้ฉันพิสูจน์ตัวเอง จนกระทั่งหลุดปากแล้วเพิ่งคิดได้ “ถ้าไม่ลองเองกับมือไม่เชื่อเด็ดขาด” “จับเลยสิ...ฉันของจริงไม่ต้องพึ่งมีดหมอเหมือน สาว ๆ ของพี่หรอกนะ” ไวกว่าความคิด อีกคนรออยู่แล้วพอฉันเอ่ยอย่างนั้นก็จับหมับที่หน้าอก แล้วไม่พอแค่นั้นยังบีบขยำจนฉันเบิกตากว้างอย่างตกใจ จนต้องถอยหลัง แต่ทว่าการเคลื่อนไหวในน้ำมันไม่เหมือนบนบก และมันเชื่องช้ากว่าจนอีกคนได้จังหวะดึงเข้าไปแนบกับลำตัวใหญ่ ที่ใส่กางเกงเสียรัดจนพอดีตัวชวนให้ลำใหญ่ ๆ นั้นมันขึ้นชัดเจนเด่นยิ่งกว่าดูกีฬาว่ายน้ำเสียอีก ฉันดิ้นพยายามตีขาในน้ำแต่ทว่ากลับสู้แรงอีกคนไม่ได้ที่ดันหลังของฉันให้ไปติดขอบสระว่ายน้ำแบบอินฟินิตี้พูล ใช้สองแขนกักตัวฉันเอาไว้ก่อนจะแทรกกายแกร่งเข้ามาทางช่องว่างระหว่างขาจนฉันขยับไม่ได้ แถมยังดึงสองขาของฉันไปกอดเอวของเขาเอาไว้ “นี่...จะทำอะไร...ปล่อยนะ อย่ามาลามกแถวนี้” “ก็ให้ลองจับไม่ใช่หรือไง” “ก็จับแล้วนี่...รู้ว่าของจริงแล้วก็ปล่อยสิ” “ปล่อยก็โง่สิ” ทำไมฉันต้องเสียเปรียบไอ้รุ่นพี่นี่ทุกทีด้วยนะ ปากนี่ก็พล่อยเหลือเกิน จะยอมให้คนดูถูกก็ไม่ได้เสียด้วยนะ ต้องชนะซะทุกอย่าง เกลียดตัวเองชะมัด! “ฉันไม่ใช่คนที่นายจะมาทำอะไรก็ได้นะ” “ทำอะไรเหรอ” อีกคนทำเหมือนที่ทำอยู่นั้นไม่ได้ผิดอะไร ยิ่งบดตัวตนความเป็นชายขยับเข้ามาแนบกับน้องสาวของฉันที่มีเพียงผ้าสเปนเดกซ์บาง ๆ กั้นอยู่มันยิ่งทำให้ตัวเองเหมือนกำลังแก้ผ้าแล้วโดนอีกคนกำลังทำเรื่องน่าอายในสระว่ายน้ำ ฉันกัดริมฝีปากด้านในรู้สึกถึงแรงตอด ตุบ ๆ ของกายสาว “เอาตัวนายออกไปนะ...อย่ามา...อ๊า” ยังไม่ทันพูดจบมือหนาจับกระซับสะโพกของฉันให้ขยับแนบชิดส่วนนั้น จนฉันรู้สึกว่านี่เกินไปมาก แต่ทว่าร่างกายกลับเหมือนมีกระแสไฟวิ่งปลาบไปทั่วร่างพลันชะงักชั่วขณะ และเหมือนอีกคนจะเข้าใจว่าฉันชอบจึงบดขยี้เข้ามาอีก “ปะ...ปล่อย...ปล่อยนะ” “หูย...เสียงแหบเลยนะครับ...อยากเหรอ...ให้พี่ช่วยไหมครับ” ฉันกำลังต่อสู้กับไอ้คนหื่น แต่ทว่าร่างกายที่ไม่เคยแตะต้องชายใดกลับไม่รักดี ทั้งเรี่ยวแรงขัดขืนหดหาย ไม่รู้ว่าเพราะออกกำลังกายมากเกินไปหรือเปล่า “ปล่อยนะ...” ฉันพยายามดันร่างเขาออก แต่ก็เหมือนยิ่งยุให้เขาขยับเข้ามาใกล้จนแทบจะรวมเป็นหนึ่งเดียว “ปล่อยในหรือปล่อยนอกดีครับ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดข้างใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดจนไรขนอ่อนลุกเกรียว “ไอ้รุ่นพี่บ้า!” ฉันพึมพำกับตัวเอง รู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ “ว่าไงล่ะ...อยากให้ปล่อยในหรือปล่อยนอก...” เสียงแหบพร่ากระซิบอีกครั้ง คราวนี้เขาโน้มตัวลงมา ริมฝีปากเฉียดอยู่ที่ข้างแก้ม ฉันรู้สึกเสียววาบไปทั่วร่าง เนื้อตัวเกร็งแน่นด้วยแรงที่กักขังของเขา น้ำในสระที่ควรจะเย็นกลับรู้สึกร้อนขึ้นทุกขณะ แล้วหัวใจของฉันเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา มันเร็วและแรงจนฉันกลัวว่าเขาจะได้ยินมัน ทั้งที่ปากอยากจะพูดคำว่าปล่อย แต่ร่างกายกลับแข็งทื่อไปหมด ทุกอย่างหยุดนิ่งลงในวินาทีนั้น เมื่อฉันเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับดวงตาคมวาววับที่เหมือนกับเสือร้ายกำลังจะขย้ำเหยื่อ