“นายเป็นอะไร ไม่ยอมพูดกับฉันตั้งแต่เช้าแล้วนะ”
หลังจากหมดเวลาเยี่ยมและทุกคนกลับไปหมดแล้ว นางพยาบาลก็เข้ามาเช็ดตัวพร้อมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาอีกครั้ง เมื่อทั้งห้องเหลือเพียงคนป่วยกับคนเฝ้าไข้ เขาก็พลิกตัวนอนหันหลังให้เธอทันที แม้จะรู้สึกเจ็บที่แผลไม่น้อยก็ตาม
เธอเดินวนรอบเตียงมายืนอยู่เบื้องหน้าเขา แต่เขากลับพลิกกายนอนหงาย ทำเอาเธอหงุดหงิด
“นี่นายดิน จะไม่พูดกับฉันจริง ๆ ใช่ไหม ดี เงียบให้ตลอดแล้วกัน”
เธอสะบัดหน้าเดินหนีเข้าไปอาบน้ำเพื่อดับความร้อนรุ่มในจิตใจ เมื่อออกมาก็พบว่าเขานอนดูทีวีอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้สนใจเธอแม้แต่น้อย จึงเดินปรี่เข้ามาหาเรื่องเขาอีกครั้ง
“นายเป็นอะไร สรุปจะเอายังไงก็ว่ามาเลยดีกว่า หรือที่ไม่ยอมพูดกับฉันเพราะไม่พอใจที่ฉันไปขัดขวางไม่ให้ผู้หญิงคนนั้นมานอนเฝ้านายกันแน่”
“ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ”
สุดท้ายคนที่กำลังงอนก็ต้องยอมอ้าปากพูด
“ไม่ใช่แบบนั้นแล้วมันแบบไหน ก็น
