“ไอ้เด็กบ้า ถามออกมาได้ ฉันรู้นะว่านายก็รู้ว่าฉันจำเรื่องเมื่อคืนได้ ไม่งั้นฉันจะไปวีนนายมาวินถูกได้ไง”
เมื่อตอนที่เธอคุยกับมาวิน ยังเห็นเขาเงยหน้าขึ้นมาจ้องเธอตาไม่กะพริบอยู่เลย คิดว่าตกใจเรื่องนี้ แต่เธอไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าที่เขาเงยหน้ามองเธอเพราะไม่สบอารมณ์ที่เธอพูดคุยกับผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง
มือเล็กถูไถไปตามร่างกายของตัวเองโดยเฉพาะบริเวณเนินอกซึ่งมีรอยจ้ำแดงจากปากร้อน ๆ ของเด็กในบ้าน ภาพความวาบหวามวนเวียนเข้ามาเป็นฉาก ๆ อีกครั้ง
“ไอ้ลูกเป็ด นายจำเอาไว้เลยนะ ถ้านายหน้ามืดทำแบบนี้กับฉันอีก ฉันจะจับนายตอนให้ดู”
เธอลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำพร้อมเอ่ยคาดโทษอดีตลูกเป็ดตัวน้อยของตน ทั้งที่สามัญสำนึกก็ร้องเตือนว่าที่เขาทำแบบนั้นกับเธอเพราะความจำเป็น
ความหงุดหงิดที่มีทำให้เธอนอนไม่หลับ ขยับพลิกกายไปมาอยู่หลายครั้งจนในที่สุดก็ลุกออกไปสูดอากาศที่ระเบียงกว้าง
แต่ทันทีที่เธอออกมายืนรับลมก็ต้องหงุดหงิ
