ดวงตากลมโตลืมขึ้นช้า ๆ เมื่อแสงแดดส่องลอดผ่านผ้าม่านผืนบางเข้ามากระทบดวงตารบกวนห้วงฝันอันแสนหวาน ก่อนจะเบิกกว้างฉับพลันเมื่อนึกขึ้นได้ว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของตัวเอง
เธอหันมองด้านหลังก็พบผู้ชายที่เคยเป็นลูกไล่มาตั้งแต่เด็ก เขานอนตะแคงหันหน้ามาทางนี้โดยไม่ได้รู้ตัวสักนิดว่าเธอตื่นแล้ว
เมื่อคืนตอนที่ถกเถียงกันเรื่องที่เธอไม่ยอมให้เขาเดินขึ้นไปส่งบนตึก เขาจึงรั้งเธอให้นอนหนุนหมอนแล้วกอดเธอเอาไว้ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ไม่ยอมปล่อยให้กลับห้อง
เถียงกันอีกสักพักเขาก็เงียบไป เมื่อหันไปดูก็พบว่าเขาหลับไปแล้ว จึงหมุนตัวนอนตะแคงหันหน้าเข้ามาหา
ดวงตากลมโตไล่มองทุกส่วนบนใบหน้าหล่อเหลาคมคายอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว จำได้ว่าตอนนั้นเธอตั้งใจเพียงแค่พักสายตาสักนาทีเดียวเท่านั้น แต่ดันมาตื่นเอาเสียสายโด่งได้อย่างไร
ตอนนี้ทุกคนในบ้านคงตื่นหมดแล้ว จะให้ย่องกลับขึ้นตึกไปโดยที่ไม่มีคนเห็นมีหวังต้องอาศัยโชคช่วย ด้
