Chapter 27
พอออกมาจากมหาวิทยาลัยแล้วเขาก็ตรงกลับมาที่บ้านเพื่อที่จะพาเธอกลับมาพักผ่อน
"นายตามขึ้นมาทำไม กลับไปเรียนสิ" เธอหันไปพูดกับเขาเพราะคิดว่า เขาแค่จะกลับมาส่ง
"ก็บอกแล้วไงว่าวันนี้ไม่กลับไปแล้ว"
"เป็นลูกชายเจ้าของมหาวิทยาลัยก็ดีแบบนี้เองเนาะ ไม่เข้าเรียนก็ไม่มีใครกล้าว่าอะไรให้"
"ประชดเหรอ" พอชายหนุ่มพูดจบเขาก็รีบเดินตรงเข้ามาหาเธอ หญิงสาวก็ค่อยๆ ถอยไปจนหลังของเธอชนกับผนังห้อง
"ไม่ได้ประชดสักหน่อยพูดความจริงต่างหาก ถอยออกไปนะ.."
"ไหนๆ วันนี้ก็ไม่ได้ไปเรียนทั้งสองคนแล้ว หาอะไรทำดีกว่า"
"ทำอะไร!?"
"แบบนี้ไง" ชายหนุ่มโน้มลงมาจูบปากทันทีที่พูดจบ
"อืมมม" หัวใจหญิงสาวเริ่มเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ
ตอนแรกที่เขาจูบเธอก็พยายามผลักออก แต่พอจูบไปได้สักพักก็เริ่มเคลิ้มไปกับจุมพิตนั้น
แล้วชายหนุ่มก็พาคนตัวเล็กมาที่เตียงวางเธอลงเบาๆ เขาตามขึ้นคร่อมพร้อมกับจูบแบบอ่อนโยนอีกครั้ง
ทิวาบรรจงแก
