กลับมาบ้านท้ายไร่ฉันก็หลับเป็นตาย รู้สึกตัวอีที ได้ยินเสียงทุ้มกระซิบข้างหู
"ไปทำงานก่อนนะ"
"อือออ" ฉันลืมตาบิดขี้เกียจ มองคนตัวโตในชุดพร้อมทำงาน
"อยากได้อะไรโทรบอกฉัน ไม่ก็บอกน้าจันเอามาให้" เขาลูบหัวฉัน บอกอย่างอ่อนโยน
"อือ" ฉันพยักหน้าเล็กน้อย แล้วหลับตานอนต่อ เพราะไม่มีแรงลุกจากเตียง
จุ๊บ
พ่อเลี้ยงจุ๊บหน้าผากฉันหนึ่งที ก่อนได้ยินเสียงเปิดประตูออกไป ส่วนฉันหลับตาลงนอนไม่ถึงหนึ่งนาทีก็เข้าสู่หาวงนิทราอีกรอบ
ฉันรู้สึกตัวอีกครั้งเป็นเวลาเกือบเที่ยงแล้ว ฉันมองไปรอบห้องอันว่างเปล่า แต่พอคิดถึงเมื่อคืนก็ล้มตัวลงนอนกลิ้งไปมาบนเตียงอย่างเขินอาย
นอนกลิ้งไปมาสักพัก ก็หยิบโทรศัพท์โทรหาน้าจัน รอสายไม่นานปลายสายก็รับ
'สวัสดีค่ะ'
"น้าจันที่ผักกาดเองนะคะ" ฉันแนะนำตัว ไม่รู้ว่าน้าจันได้บันทึกเบอร์ฉันไว้หรือเปล่า
'คุณผักกาด' น้ำเสียงตกใจ
"ผักกาดจะไปทำมื้อเที่ยงให้พ่อเลี้ยง น้าจันช่วยมารับผัก
