“นมครับ พี่นัน”
“ขอบใจจ้า ปุ่นวางให้พี่ตรงนี้เลย” นันทิชาเลื่อนกองกระดาษ เพื่อเพิ่มพื้นที่ว่างบนโต๊ะเขียนหนังสือในห้องนอน ให้ปุรินทร์วางแก้วนมตรงนั้น
“พี่นันทำอะไรอ่ะ” ชายหนุ่มวางแล้วยังคงยืนดู เพราะอาชีพนางแบบของนันทิชา ไม่น่าจะมีกองเอกสารวุ่นวายแบบนี้
“ก็อีกอาทิตย์หน้า พี่ต้องเดินแบบที่เขาใหญ่ แล้วเจ้าภาพดันเรื่องมาก สั่งให้นางแบบทุกคนกรอกรายละเอียด ประวัติเอย สุขภาพเอย อะไรต่ออะไรไม่รู้ส่งให้เขาพิจารณาก่อน”
“อ้าว แล้วทำไมพี่นันไม่ให้พี่กุ้งกรอกให้ล่ะครับ”
“พี่กุ้งก็ต้องกรอกในส่วนของผู้จัดการ แถมยังต้องทำ Port รายงานการเดินแบบของพี่อีก เรื่องมากขั้นสุด” นันทิชาบ่นไม่หยุด
“งั้นก็ปฏิเสธไปสิครับ พี่นัน”
“พี่ก็อยากปฏิเสธ แต่พี่กุ้งขอไว้ เพราะงานนี้ พริมก็ไปด้วย พี่กุ้งบอกว่า พริมได้งานเราไปหลายงานแล้ว ถ้างานนี้ เรายังพลาดอีก มีหวังได้ดับแน่ ๆ ” หญิงสาวเอ่ยถึง พริม หรือ พริมา นางแบบรุ่
