“อือ งื้ออออออ” ร่างบางบิดขี้เกียจคลายความเมื่อยล้ายามตื่นนอน
ทำไมเมื่อยไปทั้งตัวเลย ยังกับไปออกกำลังกายหนัก ๆ มางั้นแหละ สมองนันทิชาทำงานอย่างหนัก พลางคิดถึงเมื่อวานว่าไปทำอะไรมา ร่างกายถึงได้เพลียขนาดนี้ ก่อนที่ประสาทสัมผัสบางส่วนจะร้องเตือน เมื่อเธอรู้สึกเย็น ๆ ไปทั้งตัว อีกทั้งห***มชูชันที่สัมผัสกับผ้าห่มผืนหนาโดยตรง
เธอไม่ใช่คนแก้ผ้านอนสักหน่อย...
นัยน์ตาหวานกระพริบตื่นขึ้นทันที ก่อนจะดันตัวให้ลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มที่ปิดตัวไว้ก็ร่วงหล่นลงมา จนเธอต้องก้มสำรวจตัวเองที่มีแต่รอยสีแดงช้ำเป็นจุด ๆ
“อะไรเนี่ย” นันทิชาได้แต่มึนงง
“อืมมมม” เสียงครางในลำคอของใครบางคนดังขึ้น ทำให้หญิงสาวรีบหันไปมองต้นเสียงที่นอนคว่ำหันหน้าไปอีกทาง
ปุณณ์เหรอ...
หัวใจหญิงสาวเต้นรัวกับความหวังที่ตอนแรกเธอคิดว่า ฝันว่าได้ร่วมรักกับคนที่รักอีกครั้ง กลับกลายเป็นความจริงที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้
ร่างสูงที่นอนข้างกัน
